Cmentarz wojenny Golm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny w Golm

Cmentarz wojenny Golm (niem. Kriegsgräberstätte Golm) – cmentarz położony niedaleko niemieckiej miejscowości Kamminke. Na cmentarzu znajduje się 24 322 grobów[1], co czyni go największym cmentarzem wojennym w Meklemburgii-Pomorzu Przednim oraz jednym z największych w Niemczech[2][3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Już od XIX wieku wzgórze Golm było ulubionym celem wycieczek mieszkańców Świnoujścia, pobliskich miasteczek oraz kuracjuszy. W 1821 roku został uroczyście otwarty pomnik, który przypomina nabycie wyspy Uznam i Wolin przez Prusy od Szwecji. Od roku 1834 na wzgórzu znajdował się pawilon w stylu greckim, który służył jako restauracja. W 1876 roku kolej z Berlina przez Ducherow do Świnoujścia, po raz pierwszy przywiozła wycieczkowiczów do przystanku Golm. Na górze powstała wieża widokowa i lokal z ogródkiem, które w 1943 roku zostały zamknięte. W tym samym roku na wzgórzu powstał cmentarz żołnierski. Po zakończeniu wojny tylko nieliczni krewni troszczyli się o groby, ponieważ uchodźcy, którzy przeżyli udawali się najczęściej dalej na zachód. W 1950 roku instytucje kościelne zajęły się zaniedbanym cmentarzem. 1 marca 2000 roku cmentarz został przekazany pod opiekę Narodowego Związku Opieki nad Niemieckimi Grobami Wojennymi.

Cmentarz podzielony jest na cztery części:

I. Cmentarz żołnierzy Marynarki Wojennej założony w 1944 roku dla 250 niemieckich żołnierzy marynarki wojennej, którzy zmarli w szpitalu wojskowym w Świnoujściu lub zginęli na morzu Bałtyckim.

II. Cmentarz żołnierski założony na przełomie 1944/45 roku, pochowano tu ponad 1000 niemieckich żołnierzy zmarłych na okrętach sanitarnych i w Świnoujskim szpitalu wojskowym, jak również zmarłych na skutek wypadku lotników z lotniska wojskowego Garz, a także zidentyfikowanych żołnierzy zabitych podczas ataku bombowego na Świnoujście.

III. Cmentarz cywilnych ofiar wojny to miejsce spoczynku około 500 zidentyfikowanych mieszkańców Świnoujścia i uchodźców z Pomorza, Prus Zachodnich i Wschodnich, którzy stracili życie podczas amerykańskiego ataku bombowego na Świnoujście w dniu 12 marca 1945 roku.

IV. Cmentarz ludności nieznanej to miejsce spoczynku kilku tysięcy niezidentyfikowanych uchodźców, żołnierzy, przymusowych pracowników i mieszkańców Świnoujścia, którzy 58 dni przed końcem II Wojny Światowej stali się ofiarą wojny powietrznej. W tym miejscu wspomniane są także ofiary, które po ataku bombowym nie zostały wydobyte spod ruin, a także ofiary z 12 marca 1945 roku, które wiosną 1945 roku zostały pochowane w Świnoujściu.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]