Commodore MAX Machine

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Commodore MAX Machine
Ilustracja
Typ komputer domowy/konsola
Premiera 1982
Koniec produkcji 1982
Procesor MOS Technology 6510
Pamięć operacyjna 2.5 KB RAM
System operacyjny MAX BASIC

Commodore MAX Machine - komputer domowy firmy Commodore opracowany przez japoński oddział firmy. Była to zubożona wersja Commodore 64, wydana zanim 64 trafił do produkcji. W Stanach Zjednoczonych znany był jako Ultimax, a w Niemczech był reklamowany jako VC-10 ale nie był ostatecznie tam sprzedawany. MAX został wprowadzony na rynek w 1982 wyłącznie w wersji NTSC, ale nie sprzedawał się dobrze - z powodu istniejącej już biblioteki oprogramowania (w tym także możliwości ładowania programów w BASIC dla PET) jak i lepszym ogólnym możliwościom jako komputer (większa i rozbudowywalna pamięć, perfyreria, wbudowany interpreter BASICa) korzystniejszym wyborem był VIC20 - konstrukcja MAXa była typowo konsolowa, mała pojemność pamięci RAM nie pozwalała wykorzystać potencjału lepszego niż w VIC20 układu graficznego (VIC-II mógł adresować bank 16 kilobajtów).

MAX był uproszczoną wersją C64 - programy (gry) ładowane były z kartridży (maszyna nie posiada w ogóle pamięci ROM - analogicznie do Atari 2600), komputer miał tylko 2,5 KB pamięci RAM (maksymalnie mógł adresować zaledwie 4, z czego korzysta wyłacznie cartridge MAX BASIC), wyposażony był w bardzo prostą klawiaturę membranową i tylko w podstawowe porty wejścia/wyjścia - gniazdo kartridżów, interfejs magnetofonu (który jest używany ledwie przez kilka cartridge), 2 łącza dla dżojstików i wyjście na odbiornik TV. Nie miał żadnych portów szeregowych ani równoległych potrzebnych do podłączenia stacji dysków, drukarki czy modemu (ma on tylko jeden z dwóch ukłądów I/O 6526 dostępnych w C64, także w VIC-20 były podobne dwa układy scalone I/O 6522).

Komputer używał procesora 6510 jak i układów graficznych i dźwiękowych projektowanych z myślą C64 (nieco zmodyfikowany do użycia pamięci statycznej VIC-II i identyczny jak w C64/128 SID 6581) które dawały mu teoretycznie znacznie większe możliwości od VIC-20, oba komputery kosztowały mniej więcej tyle samo (ok. $200) ale VIC-20 miał bardzo dużą bazę już istniejących programów i w odróżnieniu od MAXa był łatwy do rozbudowy.

Wiele lat później (1990) Commodore UK wydał konsole do gier "Commodore 64GS" (Games system), która była pełnoprawnym C64 pozbawionym klawiatury i kilku elementów na płycie głównej. Niestety o ile MAX był nietrafionym produktem, GS został wydany za późno aby zawojować rynek.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]