Crocus cvijicii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Crocus cvijicii
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd szparagowce
Rodzina kosaćcowate
Rodzaj szafran
Nazwa systematyczna
Crocus cvijicii Kosanin
Glas Srpske Kral. Akad. 119: 23 1926[2]

Crocus cvijicii Kosanin – gatunek rośliny z rodziny kosaćcowatych (Iridaceae Juss.). Występuje naturalnie w Serbii, Albanii, Macedonii oraz północnej części Grecji[3][4]. Rośnie między innymi na terenie Parku Narodowego Galiczica[5]. Epitet gatunkowy pochodzi od nazwiska Jovana Cvijicia – jugosłowiańskiego geografa, którego całokształt pracy naukowej dał znaczący wkład przede wszystkim z zakresu geomorfologii[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Cebulki są spłaszczone o wąskich włóknach, nieco skompresowane[4].
Liście
Mają 2–4 mm długości i 1,5–3 mm szerokości[7].
Kwiaty
Pojedyncze. Mają barwę od kremowej przez jasnożółtą barwę aż po żółtopomarańczową[7][8]. Są owłosione wewnątrz[7]. Pojawiają się wiosną wraz z liśćmi. Płatki są wąskie u podstawy, sprawiają wrażenie „otwartych”[4]. Okwiat ma 1,5–3,5 cm długości. Pylniki mają pomarańczowożółtą barwę. Słupek jest pomarańczowy i ma trójdzielne Znamię w pomarańczowym kolorze[7][6]. Wydzielają przyjemny zapach, podobny do frezji[9].
Owoce
Torebki o elipsoidalnym kształcie. Mają 1–1,5 cm długości. Nasiona mają prawie kulisty kształt i czerwonawo-brązową barwę[7].
Gatunki podobne
Nieco podobnym gatunkiem jest C. veluchensis, ale różnią się barwą kwiatów. Zasięg występowania C. cvijicii prawie w całości zawiera się w obszarze występowania C. veluchensis, ale nie zarejestrowano występowania populacji mieszanych[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kwitnie wczesną wiosną. Rośnie w klimacie subalpejskim, gdzie występuje mroźna i śnieżna zima oraz krótkie i ciepłe lato. W czasie aktywnego wzrostu wiosną, roślina potrzebuje chłodu i dużo wilgoci. Natomiast latem dobrze znosi suszę, lecz nie całkowite wysuszenie. Rośnie na górskich łąkach, na wapiennym podłożu]][9]. Występuje na wysokości od 1800 do 2300 m n.p.m.[7]

Roślina ta jest mniej podatna do uprawy w ogrodach, ponieważ trudno jej zapewnić odpowiednie warunki[4]. Preferuje gleby bogate w próchnicę. Najlepiej roście w półcieniu[9].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ma niewielkie zastosowanie komercyjne[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-30].
  2. Crocus cvijicii Kosanin (ang.). The Plant List. [dostęp 22 kwietnia 2015].
  3. Crocus cvijicii – Maps (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 22 kwietnia 2015].
  4. a b c d e Crocus cvijicii (ang.). The Alpine Garden Society. [dostęp 22 kwietnia 2015].
  5. национален парк Галичица (mac.). galicica.org.mk. [dostęp 9 kwietnia 2015].
  6. a b Spring Blooming Crocus Two (ang.). Pacific Bulb Society. [dostęp 22 kwietnia 2015].
  7. a b c d e f Crocus cvijicii Kosanin (ang.). eMonocot. [dostęp 10 kwietnia 2015].
  8. Crocus cvijicii (Code: 234) (ang.). Rare bulb Nursery. [dostęp 22 kwietnia 2015].
  9. a b c d Crocus cvijicii (ang.). Rareplants.co.uk. [dostęp 22 kwietnia 2015].