Cromwell (film)
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
16 lipca 1970 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
139 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Ken Hughes |
| Główne role | |
| Muzyka |
Frank Cordell |
| Zdjęcia | |
| Scenografia |
Arthur Taksen |
| Kostiumy | |
| Montaż |
Bill Lenny |
| Produkcja |
Irving Allen |
| Dystrybucja | |
| Nagrody | |
| 1971: Oscar za najlepsze kostiumy (Vittorio Nino Novarese) | |


Cromwell – brytyjski dramat historyczny z 1970 roku w reżyserii Kena Hughesa.
Akcja filmu skrótowo przedstawia wydarzenia wojen domowych w Anglii z lat 1642-1646 i 1648-1649 oraz osobisty konflikt Cromwella z Karolem I, oddając atmosferę i charakter działań, choć z mniejszą dbałością o szczegóły historyczne.
Treść
[edytuj | edytuj kod]XVII-wieczna Anglia: purytański szlachcic Oliver Cromwell, sfrustrowany królewską tyranią, postanawia na zawsze opuścić kraj i wraz z rodziną wyjechać do kolonii w Ameryce Północnej. Jednak nieoczekiwanie, na wieść o tym, że król zamierza zwołać parlament dla uchwalenia podatków na wojnę ze Szkocją, zmienia zdanie i udaje się do Londynu, by wraz opozycyjnymi posłami upomnieć się u władcy o prawa poddanych. Ponieważ Karol I nie zamierza ulec woli parlamentu, a nawet posuwa się do próby aresztowania pięciu jego liderów, Cromwell, widząc nieskuteczność pokojowych działań, przegłosowuje wypowiedzenie posłuszeństwa królowi i ogłasza wojnę domową. Po klęsce oddziałów parlamentu pod Edgehill reorganizuje armię, szkoli ją i staje na jej czele. Kolejna bitwa – pod Naseby przynosi mu zwycięstwo, po którym zdobywa Bristol, zajmuje Londyn i aresztuje w Oksfordzie króla. Ten odrzuca pokojowe propozycje Cromwella i parlamentu i sprowadza zagranicznych interwentów, katolików z Francji i Irlandii, doprowadzając do kolejnej wojny domowej. Postawiony przed sądem parlamentu, zostaje uznany winnym zdrady i publicznie ścięty. Sam Cromwell odrzuca zgłoszoną przez parlament propozycję przyjęcia korony angielskiej, a następnie przy użyciu wojska rozwiązuje go, uznając, że przestał on reprezentować interesy ludu i kraju. Ogłasza się lordem protektorem.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Richard Harris – Oliver Cromwell
- Alec Guinness – król Karol I
- Robert Morley – hrabia Manchester
- Dorothy Tutin – królowa Henrietta Maria
- Timothy Dalton – książę Rupert
- Patrick Wymark – hrabia Strafford
- Patrick Magee – kaznodzieja Hugh Peters
- Nigel Stock – sir Edward Hyde
- Charles Gray – hrabia Robert Essex
- Michael Jayston – gen. Henry Ireton
- Douglas Wilmer – gen. Thomas Fairfax
- Frank Finlay – John Carter
- Geoffrey Keen – John Pym, członek parlamentu
- Anthony May – Richard Cromwell, syn Olivera
- Zena Walker – Elizabeth Cromwell, żona Olivera
- Stacy Dorning – Mary Cromwell, jego córka
- Stratford Johns – sędzia Bradshaw
- John Welsh – William Juxon, biskup Londynu
- Andre Van Gyseghem – arcybiskup Rinuccini
- Ian McCulloch – John Hampden
- Patrick O’Connell – John Lilburne
- John Forbes-Robertson – płk Harrison
- Patrick Holt – Thomas Lunsford, dowódca straży królewskiej
- Jack Gwillim – gen. John Byron
- John Paul – gen. John Digby, rojalista
- Robin Stewart – Karol, książę Walii
- Victor Maddern – kat
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Plakat do filmu
- Cromwell w bazie IMDb (ang.)
- Cromwell w bazie Filmweb