Cyzelowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Cyzelowanie – rodzaj artystycznej obróbki plastycznej metalowych rzeźb i wyrobów rzemiosła artystycznego, wykutych, odlanych, tłoczonych lub wyoblanych.

Metoda ta ma zastosowanie do:

  • wykończenia i nadania ostatecznego kształtu odlewom poprzez usunięcie niedokładności i nierówności,
  • wydobycia szczegółów ozdób i rysunku ornamentu,
  • nadania powierzchni odpowiedniej (z reguły gładkiej) faktury,
  • wykonywania wklęsło-wypukłych wzorów i rysunków artystycznych poprzez wybijanie ich w blasze za pomocą narzędzi zwanych puncami cyzelerskimi (stosowane do zdobienia m.in.: pater, cukiernic, kielichów, tac, wazonów, ram luster).

Do wykończenia powierzchni oprócz punc cyzelerskich używane są różnego rodzaju pilniki, dłuta, skrobaki, młotki, tarcze polerskie.

W XIX w. wyodrębnił się dział rzemiosła, zwany cyzelatorstwem, skupiający rzemieślników-cyzelerów, trudniących się wyłącznie cyzelowaniem.

W niektórych przypadkach słowo cyzelowanie odnosi się do modyfikowania raz ustalonej konfiguracji, zgodnie z bardziej doprecyzowanymi wymaganiami.

Słowo "cyzelowanie" pochodzi od francuskiego ciseau (przecinak). Została zaadaptowana do języka polskiego prawdopodobnie poprzez niemieckie ziselieren. Nazwa zawodu to cyzelatorstwo albo cyzelerstwo, a jego przedstawiciel to cyzeler.


Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]