Człon proporcjonalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Człon proporcjonalny, człon bezinercyjny, człon wzmacniający (ang. proportional term) – w automatyce to człon, który na wyjściu daje sygnał proporcjonalny do sygnału wejściowego

Poddanie powyższego związku obustronnej transformacji Laplace’a daje związek pomiędzy transformatami obu sygnałów:

Stąd transmitancja członu proporcjonalnego ma postać:

gdzie stała jest współczynnikiem wzmocnienia.

Odpowiedź impulsowa:

Charakterystyka skokowa członu proporcjonalnego wynosi:

  • w dziedzinie operatorowej:
  • w dziedzinie czasu:

Charakterystyka amplitudowo-fazowa:

Przyjmując otrzymuje się:

Charakterystyka fazowa:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]