Człon oscylacyjny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Człon o transmitancji:

dla , .

Dana transmitancja ma parę sprzężonych biegunów zespolonych w punktach:

przy , .

Z powyższych warunków wynika, że człon oscylacyjny może powstać przez połączenie dwóch członów inercyjnych. Zespolone bieguny transmitancji są przyczyną oscylacji występujących w odpowiedzi impulsowej i skokowej.

Odpowiedź skokowa:

,

gdzie .

Odpowiedź impulsowa:

.

Zobacz też[edytuj]