Czoło lodowca
Czoło lodowca lub lądolodu – najniżej położona i najbardziej wysunięta krawędź lodowca lub lądolódu[1][2]. Czoło lodowca stanowi punkt (linię), w którym ruch masy lodu jest równoważony przez jego topnienie[1].
W przypadku, gdy bilans masy lodowca jest dodatni, czyli przybywa więcej lodu niż go ubywa, następuje awans (transgresja; lodowiec nasuwa się na przedpole) czoła lodowca aż do miejsca, w którym osiągnie on nowy stan równowagi. W przypadku bilansu ujemnego, czoło lodowca wycofuje się; mówi się o takim procesie, że lodowiec jest w recesji[2].
W przypadku lodowców alpejskich jego czoło jest szczególnie widoczne w dolnych partiach górskich dolin lodowcowych[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, 1985, s. 33. ISBN 83-220-0196-7. (pol.).
- ↑ a b Jan Flis: Szkolny słownik geograficzny. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1982, s. 152. ISBN 83-02-00870-2. (pol.).