Dębik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dębik
Dębik: zdjęcie
Dębik ośmiopłatkowy
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj dębik
Nazwa systematyczna
Dryas L.
Sp. Pl. 501. 1753[2]
Typ nomenklatoryczny
Dryas octopetala L.[2]
Synonimy

Ptilotum Dulac[2]

Mapa zasięgu
Dębik: zasięg występowania na mapie

Dębik (Dryas L.) – rodzaj roślin z rodziny różowatych. Należy do niego co najmniej 9 gatunków[3], według niektórych źródeł – 15[4]. Rośliny te występują w arktycznych i alpejskich rejonach półkuli północnej[5]. Mają znaczny udział pod względem pokrycia i biomasy w zbiorowiskach roślinnych tundry[4]. W florze Polski występuje tylko jeden gatunek – dębik ośmiopłatkowy[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Dryas drummondii
Pokrój
Niskie, płożące się krzewinki[7] o drewniejących, płożących pędach osiągających od 0,1 do 2,3 m długości. Pędy rozgałęziają się tworząc mniej lub bardziej zwarte kępy lub darnie. Kora początkowo zielona, w drugim roku czerwienieje i brązowieje[4].
Liście
Trwałe, pojedyncze, tylko u D. drummondii czasem z jednym lub dwoma listkami w dolnej części blaszki. Przylistki trwałe, wąskolancetowate, całobrzegie, rzadko z 1–2 ząbkami. Liście osadzone na ogonku. Blaszka lancetowata, eliptyczna do jajowatej o długości od 0,2 do ok. 4 cm. Na powierzchni gładka lub pomarszczona. Całobrzega lub ząbkowana, piłkowana, czasem podwinięta. Od spodu zwykle owłosiona lub kutnerowata, z wierzchu gładka lub z pojedynczymi włoskami[4].
Kwiaty
Wznoszące się na głąbiku, pojedyncze, obupłciowe. Bez przysadek. Korona o średnicy od 13 do 29 mm, hypancjum o średnicy 3–15 mm, od zewnątrz wełnisto owłosione. Kielich z 8–10 działkami, wzniesionymi lub rozpostartymi, równowąskimi do jajowatych. Płatków 8–10 (rzadko więcej), u niektórych gatunków są trwałe, najczęściej białe lub kremowe, rzadko żółte, kształtu owalnego do jajowatego. Krótszych od płatków pręcików jest od 50 do 130. Owocolistków jest od 60 do 150[4].
Owoce
Skupione niełupki, zwykle w liczbie od 20 do 40 o długości od 0,8 do 3,5 mm, gładkie lub okryte krótkimi, białymi włoskami[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system APG III z 2009)

Rodzaj należący do podrodziny Dryadoideae, rodziny różowatych (Rosaceae Juss.), rzędu różowców, kladu różowych w obrębie okrytonasiennych[8][1].

Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa różowe (Rosidae Takht.), nadrząd Rosanae Takht., rząd różowce (Rosales Perleb), podrząd Rosineae Erchb., rodzina różowate (Rosaceae Juss.), podrodzina Dryadoideae (Lam. & DC.) Sweet, plemię Dryadeae Lam. & DC., podplemię Dryadinae Torr. & A. Gray, rodzaj dębik (Dryas L.)[9].

Wykaz gatunków[3]

Przypisy

  1. a b Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-23].
  2. a b c Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-01-30].
  3. a b Dryas. W: The Plant List [on-line]. [dostęp 2016-01-08].
  4. a b c d e f Joshua C. Springer, Bruce D. Parfitt: Dryas Linnaeus. W: Flora of North America [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2016-01-08].
  5. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  6. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  7. Dryas Linnaeus. W: Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2016-01-08].
  8. D. Potter, T. Eriksson, R. C. Evans, S. Oh, J. E. E. Smedmark, D. R. Morgan, M. Kerr, K. R. Robertson, M. Arsenault, T. A. Dickinson, C. S. Campbell. Phylogeny and classification of Rosaceae. „Plant Systematics and Evolution”. 266, s. 5-43, 2007. DOI: 10.1007/s00606-007-0539-9. 
  9. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Dryas (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-01-30].