Dźwinogród (obwód lwowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dźwinogród
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Lviv Oblast.png lwowski
Rejon pustomycki
Powierzchnia 2,476 km²
Populacja 
• liczba ludności

1156
Kod pocztowy 81156[1]
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu lwowskiego
Dźwinogród
Dźwinogród
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Dźwinogród
Dźwinogród
Ziemia 49°43′56″N 24°15′32″E/49,732222 24,258889
Portal Portal Ukraina

Dźwinogród (dawniej: Zwenigród Halicki, ukr.Звенигород ) – wieś (dawne miasto) na Ukrainie w obwodzie lwowskim.

Historia[edytuj]

Za II Rzeczypospolitej do 1934 roku wieś stanowiła samodzielną gminę jednostkową w powiecie bóbreckim w woj. lwowskim. W związku z reformą scaleniową została 1 sierpnia 1934 roku włączona do nowo utworzonej wiejskiej gminy zbiorowej Podhorodyszcze w tymże powiecie i województwie[2]. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Ukraińskiej SRR.

Zabytki[edytuj]

  • zamek - wzniósł w latach 1716-18[3] Adam Mikołaj Sieniawski, kasztelan krakowski, hetman wielki koronny. Prace zostały zlecone Janowi Campenhausenowi (1680-1742)[4], pułkownikowi wojsk koronnych. Przy wyrównywaniu terenu znaleziono dużą ilość ludzkich kości. Przypuszcza się też, że budowę nowego zamku zaczął jeszcze ojciec Adama, Mikołaj Hieronim Sieniawski (zm. 1683). W Bibliotece Czartoryskich istnieje korespondencja między Sieniawskim a Kamphausenem na temat tej budowy. Lustracji z 1765 r. nie wspomina już o zamku[5]. Zachowały się do dzisiaj wały ziemne na planie czworoboku z bastionami w narożach.

Stan aktualny[edytuj]

Wieś w podmiejskiej strefie Lwowa w rejonie Pustomyckim nad rzeką Biłka-Luta, ok. 25 km na zachód od ośrodka rejonowego Pustomyty i zaledwie ok. 15 km na południowy zachód od granic Lwowa.

Przypisy

  1. Baza danych samorządu lokalnego Ukrainy
  2. Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 539
  3. Starożytny Dźwinogród i Rożne Pole. sites.google.com/site/xatachytalnya1. [dostęp 26.10.13].
  4. Estreicher, Bibliografia Staropolska, t. XIX. /www.estreicher.uj.edu.pl. [dostęp 26.10.13].
  5. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II. Warszawa: 1880-1902, s. 310-311.

Linki zewnętrzne[edytuj]