Dagmar Fuhrmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dagmar Fuhrmann
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1954
Höchst
Wzrost 171 cm
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Rotterdam 1973 sztafeta 4 × 2 okrążenia

Dagmar Fuhrmann z domu Jost (ur. 6 kwietnia 1954 w Höchst[1]) – niemiecka lekkoatletka, sprinterka, halowa mistrzyni Europy z 1973. W czasie swojej kariery reprezentowała Republikę Federalną Niemiec.

Specjalizowała się w biegu na 400 metrów. Zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie (sztafeta RFN biegła w składzie: Jost, Erika Weinstein, Annelie Wilden i Gisela Ellenberger)[2]. Zajęła 5. miejsce w sztafecie 4 × 400 metrów na mistrzostwach Europy w 1974 w Rzymie[3].

18 lipca 1975 w Durham ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 440 jardów wynikiem 3:30,3 (sztafeta RFN biegła w składzie: Christiane Krause, Jost, Erika Weinstein i Elke Barth)[4].Odpadła w półfinale biegu na 400 metrów na halowych mistrzostwach Europy w 1976 w Monachium[5].

Odpadła w ćwierćfinale biegu na 400 metrów i zajęła 5. miejsce w finale sztafety 4 × 400 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1976 w Montrealu[1]. Na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze odpadła w półfinale biegu na 400 metrów[6].

Fuhrmann była mistrzynią RFN w biegu na 400 metrów w 1977, wicemistrzynią na tym dystansie w 1976 oraz brązową medalistką w 1974 i 1975[7]>. W hali była mistrzynią RFN w biegu na 400 metrów w 1978, wicemistrzynią w tej konkurencji w 1976 i 1977 oraz brązową medalistką w 1973 i 1974[8], a także brązową medalistką w biegu na 200 metrów w 1975[9].

Podczas igrzysk olimpijskich w 1976 dwukrotnie poprawiała rekord RFN w sztafecie 4 × 400 metrów do wyniku 3:25,71[10].

Rekord życiowy Fuhrmann w biegu na 400 metrów wynosił 51,51 s, ustanowiony 20 sierpnia 1976 w Berlinie[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dagmar Fuhrmann Biography and Olympic Results, sports-reference.com [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  2. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 433 [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  3. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 553 [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  4. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 302 [dostęp 2019-08-19] (ang.).
  5. European Athletics Indoor Championships – Glasgow 2019, Statistics Handbook, European Athletics, s. 445 [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  6. Berlin 2018 Statistics Handbook, European Athletics, s. 558 [dostęp 2019-07-01] (ang.).
  7. Leichtathletik – Deutsche Meisterschaften (400m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  8. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (400m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  9. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (200m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2019-07-01] (niem.).
  10. Janusz Waśko, John Brant, Györgyi Csiki, Andrzej Socha: Golden Century of IAAF Records. National Records Evolution 1912-2012. Zamość: 2013, s. 371. (ang.)
  11. Dagmar Fuhrmann (neé Jost), Track and Field Statistics [dostęp 2019-07-01] (ang.).