Erika Weinstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erika Weinstein
Data i miejsce urodzenia 6 stycznia 1950
Schweinfurt
Wzrost 168 cm
Masa ciała 59 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  RFN
Halowe mistrzostwa Europy
Złoto Grenoble 1972 sztafeta 4 × 2 okrążenia
Złoto Rotterdam 1973 sztafeta 4 × 2 okrążenia
Brąz Grenoble 1972 bieg na 400 m

Erika Weinstein z domu Götz (ur. 6 stycznia 1950 w Schweinfurcie) – niemiecka lekkoatletka, sprinterka i płotkarka, medalistka halowych mistrzostw Europy. W czasie swojej kariery reprezentowała RFN.

Na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Rita Wilden, Weinstein, Christel Frese i Inge Bödding) oraz brązowy medal w biegu na 400 metrów (za swymi rodaczkami Frese i Bödding)[1].

Ponownie zdobyła złoty medal w sztafecie 4 × 2 okrążenia (w składzie: Dagmar Jost, Weinstein, Annelie Wilden i Gisela Ellenberger) na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie, a w biegu na 400 metrów odpadła w półfinale. Na halowych mistrzostwach Europy w 1974 w Göteborgu również odpadła w półfinale biegu na 400 metrów[2].18 lipca 1975 w Durham ustanowiła rekord świata w sztafecie 4 × 440 jardów wynikiem 3:30,3 (sztafeta RFN biegła w składzie: Christiane Krause, Dagmar Jost, Weinstein i Elke Barth)[3].

Później zaczęła specjalizować się w biegu na 400 metrów przez płotki. Wystąpiła w tej konkurencji na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze, ale odpadła w półfinale[4].

Była mistrzynią RFN w biegu na 400 metrów przez płotki w 1975 i 1977, wicemistrzynią na tym dystansie w 1978 i 1979 oraz brązową medalistką w 1982[5]. Zdobyła również mistrzostwo RFN w sztafecie 4 × 400 metrów w 1975, 1980 i 1983[6] oraz w drużynie w biegu przełajowym na krótkim dystansie w 1972 i 1973[7]. W hali była mistrzynią w biegu na 400 metrów w 1974, wicemistrzynią w 1972 i 1973 oraz brązową medalistką w 1978[8], a także mistrzynią w sztafecie 4 × 1 okrążenie w 1973, 1974, 1975 i 1978[9].

Trzykrotnie ustanawiała rekord RFN w biegu na 400 metrów przez płotki do wyniku 56,93 s (28 sierpnia 1977 w Londynie)[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gothenburg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, 446 i 447 [dostęp 2016-02-28] (ang.).
  2. Gothenburg 2013 Statistics Handbook, European Athletics, 451, 452 i 455 [dostęp 2016-02-28] (ang.).
  3. Progression of IAAF World Records. 2015 Edition, IAAF, s. 302 [dostęp 2019-08-19] (ang.).
  4. Zürich 2014 Statistics Handbook, European Athletics, s. 434 [dostęp 2016-02-28] (ang.).
  5. Leichtathletik – Deutsche Meisterschaften (400m Hürden – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2016-02-28] (niem.).
  6. Leichtathletik – Deutsche Meisterschaften (Staffeln – Damen – Teil 1), Sport-Komplett.de [dostęp 2016-02-28] (niem.).
  7. Leichtathletik – Deutsche Meisterschaften (Wald- und Crosslaufen – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2016-02-28] (niem.).
  8. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (400m – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2016-02-28] (niem.).
  9. Deutsche Hallen – Leichtathletik – Meisterschaften (Staffel – Damen), Sport-Komplett.de [dostęp 2016-02-28] (niem.).
  10. Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha: National Records Evolution 1912–2012. Zamość: 2013, s. 273. ISBN 978-83-62033-30-0.