Damaskin (Dipczew)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Damaskin
Dimityr Dipczew
metropolita welesko-strumicki
Damaskin
Kraj działania  Turcja
Data i miejsce urodzenia 1817
Panagjuriszte
Data i miejsce śmierci 1878
Monaster Arapowski
metropolita welesko-strumicki
Okres sprawowania 1872-1875
Wyznanie prawosławie
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne przed 1854
Diakonat przed 1854
Prezbiterat przed 1854
Nominacja biskupia 18 października 1872
Chirotonia biskupia 19 października 1872
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 października 1872
Konsekrator Antym (Czałykow)

Damaskin, imię świeckie Dimityr Iwanow Dipczew (ur. 1817 w Panagjuriszte, zm. 1878 w Monasterze Arapowskim k. Stanimaki) – bułgarski biskup prawosławny.

Pochodził z ubogiej rodziny rzemieślnika. Ukończył szkołę przy Monasterze Rilskim, następnie w szkole greckiej w Melniku, następnie w 1849 ukończył seminarium duchowne Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na wyspie Chalki. W Monasterze Rilskim złożył wieczyste śluby mnisze, a wkrótce później został także wyświęcony na hierodiakona i hieromnicha[1]. Od 1854 był nauczycielem w Razłogu, Welesie i Kiustendole. W 1861 został podniesiony do godności archimandryty[1].

W latach 1862-1872 pracował w zarządzie (konsystorzu) metropolii płowdiwskiej i stał na czele miejscowej bułgarskiej parafii prawosławnej. We wsiach w regionie Płowdiwu organizował bułgarskie szkoły, założył taką placówkę przy Monasterze Arapowskim i przez pewien czas osobiście w niej wykładał. Bronił niezależności Cerkwi od władz tureckich, odprawiał nabożeństwa w języku cerkiewnosłowiańskim (wbrew stanowisku greckiej hierarchii)[1].

19 października 1872 został wybrany i wyświęcony na metropolitę welesko-strumickiego w strukturach powołanego dwa lata wcześniej Egzarchatu Bułgarskiego. Szybko stracił autorytet i wpływ wśród wiernych, gdy nie przeciwstawił się żądaniom władz, by przekazać jedną z cerkwi w Welesie parafii etnicznie greckiej, jak również gdy nie poparł dążeń Bułgarów do usunięcia ze Strumicy hierarchy greckiego. W 1875 wyjechał do Konstantynopola, gdzie zasiadał w Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego. Ostatnie lata życia z powodu choroby spędził w Monasterze Arapowskim, tam też zmarł[1].

Autor tekstów literackich, artykułów i przekładów podpisywanych pseudonimem Damaskin Rilec, który przyjął od monasteru, w którym został mnichem. Pisał w językach bułgarskim i greckim. Przekładał również z języka greckiego żywoty świętych, m.in. żywot Jana Rylskiego napisany w 1836 przez Neofita (Bozwelego)[1].

Przypisy

Poprzednik
Gennadiusz (Dimitrow)
Metropolita welesko-strumicki 1872 - 1875 Następca
Awksencjusz (Goleminow)