Danuta Borawska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Danuta Borawska
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1922
Brześć nad Bugiem
Data i miejsce śmierci 1 grudnia 1991
Warszawa
Narodowość polska
Dziedzina sztuki historyk (mediewistyka)

Danuta Borawska (ur. 25 kwietnia 1922 w Brześciu nad Bugiem, zm. 1 grudnia 1991 w Warszawie) – historyk, doktor nauk humanistycznych, mediewistka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1948 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim, broniąc pracę magisterską pt. Z dziejów jednej legendy. W sprawie genezy kultu św. Stanisława biskupa, którą wysoko ocenił m.in. Tadeusz Manteuffel. W 1953 podjęła pracę w Instytucie Historii PAN w Warszawie, zajmując się głównie badaniami źródłoznawczymi, dotyczącymi pierwszych Piastów.

W 1962 roku uzyskała stopień naukowy doktora w oparciu o rozprawę Kryzys monarchii wczesnopiastowskiej w latach trzydziestych XI w.. Wieloletnia choroba uniemożliwiła jej dalszą karierę naukową. Zmarła w Warszawie w roku 1991.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Z dziejów jednej legendy. W sprawie genezy kultu św. Stanisława biskupa, Warszawa 1951
  • Kryzys monarchii wczesnopiastowskiej w latach trzydziestych XI w. Studia, Warszawa 1964

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Winnicka H., Borawska Danuta, w: Słownik historyków polskich, koncepcja i oprac. red. M. Prosińska-Jackl, Warszawa 1994, s. 54.