Dawny dom redutowo-weselny w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawny dom redutowo-weselny
Obiekt zabytkowy nr rej. A-356 z 8 grudnia 1994 r.[1]
Ilustracja
Widok współczesny (2015)
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Wólczańska 5
Styl architektoniczny secesja
Architekt Gustaw Landau-Gutenteger
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1902
Pierwszy właściciel Moszek Offenbach
Kolejni właściciele Związek Zawodowy Pracowników Państwowych, Teatr Lalek Arlekin
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Dawny dom redutowo-weselny
Dawny dom redutowo-weselny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dawny dom redutowo-weselny
Dawny dom redutowo-weselny
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Dawny dom redutowo-weselny
Dawny dom redutowo-weselny
Ziemia51°46′23,53″N 19°27′02,88″E/51,773203 19,450800

Dawny dom redutowo-weselny - kamienica znajdująca się przy ulicy Wólczańskiej 5 w Łodzi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Narożną działkę przy ulicy Wólczańskiej 5 u zbiegu z ulicą 1 Maja (d. Pasaż Szulca) w 1902 roku, od Abrama Glezera, nabyli Moszek Offenbach z żoną Blimą i rozpoczęli według projektu architekta Gustawa Landau-Gutentegera budowę domu o funkcjach mieszkalno-użytkowych.

Po wojnie użytkownikiem budynku był najpierw Związek Zawodowy Pracowników Państwowych (pracownicy magistraccy) – obiekt pełnił funkcję domu kultury tego związku. Tu mieścił się pierwszy w Łodzi klub literacki "Przełom". Obecnie ma tu siedzibę Teatr Lalek Arlekin.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi właściciele kamienicy urządzili w niej reprezentacyjne sale redutowo-weselne. W następnym roku do nowo wzniesionego budynku dodano od zachodu dwukondygnacyjną galerię. Tak powstał dom dwukondygnacyjny, na planie prostokąta, z cegły, tynkowany, podpiwniczony, z tremplem. Jest to bardzo cenny i czysty stylowo obiekt secesyjny.

Okna prostokątne, na parterze zamknięte odcinkowo, a na piętrze łukiem pełnym. Dwa szerokie okna na piętrze trójdzielne, z bogata dekoracja roślinną w nadprożach, z kartuszem. Nad wejściem ornamentyka roślinna. W szczytach łuków okiennych i fryzie dekoracje roślinne. Elewacje na cokole, z wydatnym gzymsem wieńczącym. Elewacja północna i wschodnia pokryte delikatnym boniowaniem, wykonanym w tynku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]