Deprecjacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Deprecjacja (łac. depretiare 'obniżać cenę' od de- 'z, od, wy-' i pretium 'cena; wartość; nagroda')[1] – spadek wartości towaru lub dobra. Termin używany w szczególności w odniesieniu do spadku wartości waluty krajowej względem waluty zagranicznej w systemie płynnych kursów walut (deprecjacja pieniądza). W systemie stałego kursu walutowego obniżanie wartości waluty krajowej nazywa się dewaluacją. Deprecjacja (dewaluacja) prowadzi do obniżenia siły nabywczej danego pieniądza w rozliczeniach międzynarodowych[2].

Pozytywnymi skutkami deprecjacji są poprawienie konkurencyjności cenowej eksportu oraz obniżka kosztów pracy w relacji do kosztów pracy za granicą.

Negatywne skutki deprecjacji to spadek siły nabywczej waluty krajowej, wzrost kosztów obsługi zadłużenia zagranicznego oraz zwiększenie presji inflacyjnej pod wpływem wzrostu cen dóbr importowanych.

Zjawiskiem odwrotnym do deprecjacji jest aprecjacja.

Termin jest używany również w odniesieniu do obniżenia wartości znaczenia dowolnej rzeczy, nie tylko dobra pieniężnego.[3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Rozdział 12. Zagregowany popyt i zagregowana podaż [w:] Michael Burda, Charles Wyplosz, Makroekonomia. Podręcznik europejski, Warszawa: PWE, 2000.
  3. 1. «obniżenie wartości czegoś» https://sjp.pwn.pl/sjp/deprecjacja;2554764.html [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]