Andrzej Sławiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Sławiński
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1951
Warszawa
Zawód ekonomista
Tytuł naukowy profesor nauk ekonomicznych
Alma Mater Szkoła Główna Planowania i Statystyki
Stanowisko członek Rady Polityki Pieniężnej (2004–2010)

Andrzej Sławiński (ur. 31 lipca 1951 w Warszawie) – polski ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, członek Rady Polityki Pieniężnej w latach 2004–2010.

Życiorys[edytuj]

W 1973 ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Studia doktorskie w SGPiS odbył w latach 1974–1978. W 1979 został pracownikiem naukowym tej uczelni, w tym samym roku obronił doktorat z zakresu finansów międzynarodowych. Był stypendystą London School of Economics i Carleton University (1990–1992). W 1993 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie pracy Polityka stabilizacyjna w krajach wschodzących. W 1996 otrzymał tytuł naukowy profesora. Członek Collegium Invisibile[1].

Powoływany w skład Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk[2]. Autor licznych zagranicznych i krajowych publikacji. W latach 80. zajmował się problematyką wdrażania programów stabilizacyjnych Międzynarodowego Funduszu Walutowego, w kolejnych latach kwestią banków centralnych, funkcjonowaniem rynków instrumentów pochodnych i kryzysów walutowych w krajach wschodzących. Trzykrotnie jego książki zostały wyróżnione nagrodą MEN: Polityka stabilizacyjna a bilans płatniczy (1992), Operacje otwartego rynku (1995), Kryzysy walutowe (2001).

Był członkiem Rady Polityki Pieniężnej II kadencji (2004–2010). W 2010 został dyrektorem Instytutu Ekonomicznego Narodowego Banku Polskiego[3].

W 2016 otrzymał Medal Mikołaja Kopernika Związku Banków Polskich[4].

Przypisy

  1. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2016-03-11].
  2. Prezydium. kne.pan.pl. [dostęp 2016-03-11].
  3. Andrzej Sławiński szefem Instytutu Ekonomicznego NBP. rp.pl, 29 września 2010. [dostęp 2016-08-01].
  4. Medale Kopernika dla środowiska naukowego. zbp.pl, 10 marca 2016. [dostęp 2016-03-11].

Bibliografia[edytuj]