Deskorolka elektryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jazda na deskorolce nawet dla 7-letniego dziecka nie sprawia większych trudności

Deskorolka elektryczna (hoverboard, jeździk)dwuśladowy, dwukołowy, jednoosobowy pojazd elektryczny, zasilany z wbudowanych akumulatorów, kontrolowany przez komputer pokładowy, który jest odpowiedzialny za utrzymanie równowagi. Pojazd może rozwijać prędkość do 20 km/h[1].

Istnieją również czterokołowe deskorolki elektryczne (teslaboards).

Budowa, poruszania się i sterowanie[edytuj | edytuj kod]

Pojazd ten wyglądem i wymiarami przypomina zwykłą deskorolkę, natomiast pod względem konstrukcji bliżej mu do segwaya, jednak pojazd ten nie posiada kierownicy. Stopy ustawiamy na dwóch podestach, które połączone są ze sobą w taki sposób, że mogą się nachylać niezależnie od siebie. Sterowanie pojazdem następuje przez nacisk (i przechylenie) podestów do przodu bądź do tyłu. Każde koło napędzane jest przez własny silnik, który porusza pojazd w kierunku, w którym pochylił się podest. Jeśli pochylimy prawą stopę palcami do dołu, prawe koło zaczyna się obracać do przodu, w efekcie czego cały pojazd obraca się w lewą stronę (czyli skręcanie odbywa się podobnie jak w pojazdach gąsienicowych). Aby poruszać się do przodu, trzeba pochylić obie stopy do przodu, aby jechać do tyłu, trzeba przechylić podesty do tyłu. Od kąta nachylenia podestu zależy przyśpieszanie i prędkość jazdy, analogicznie jak wciskanie pedału gazu w aucie. Zaś hamowanie następuje przez zmniejszanie kąta nachylenia, innego hamulca urządzenie nie posiada. Opanowanie techniki poruszania się nie jest jednak bezproblemowe i nastręcza w początkowym etapie pewnych trudności w opanowaniu pojazdu[2].

Korzystanie z dróg[edytuj | edytuj kod]

Sytuacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pomimo dużego wzrostu od wielu lat zainteresowania urządzeniami transportu osobistego, urządzenia tego typu nie zostały jasno sklasyfikowane w ustawie Prawo o ruchu drogowym. Brak jest w przepisach odniesienia do produktów typu Segway, Ginger, Huler i innych o podobnej konstrukcji, tak jak równie niejasny jest status zwykłej hulajnogi, deskorolki, a nawet wrotek czy łyżworolek[3].

Na stronach Rządowego Centrum Legislacji pojawił się, opatrzony datą 30 września 2016 r., projekt zmiany ustawy – Prawo o ruchu drogowym[4]. Projekt ten zawiera definicję urządzenia transportu osobistego – „urządzenie konstrukcyjnie przeznaczone do poruszania się pieszych, napędzane siłą mięśni lub za pomocą silnika elektrycznego, którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h, o szerokości nieprzekraczającej w ruchu 0,9 m”. Do chwili obecnej (maj 2017) powyższa nowelizacja nie została uchwalona.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elektryczna deskorolka, „lodz.wyborcza.pl” [dostęp 2017-05-20] (pol.).
  2. Goclever City Board - niepraktyczny pojazd, na punkcie którego oszalał świat, „Onet Technowinki”, 6 stycznia 2016 [dostęp 2017-05-20] (pol.).
  3. Urządzenia transportu osobistego, kom. Jacek Giszczak ekspert w Wydziale Opiniodawczo-Analitycznym BRD KGP
  4. Grupa IMAGE Sp., Obszerna nowela kodeksu drogowego. A w niej np. urządzenie transportu osobistego :: Prawo Drogowe, www.prawodrogowe.pl [dostęp 2017-05-21] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]