Deskorolka elektryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jazda na deskorolce nawet dla 7-letniego dziecka nie sprawia większych trudności, jednak jest dozwolona na drodze tylko w strefie zamieszkania[1]

Deskorolka elektryczna (hoverboard, jeździk)urządzenie transportu osobistego (UTO), przeważnie dwuśladowy, dwukołowy, jednoosobowy pojazd elektryczny, zasilany z wbudowanych akumulatorów. Pojazd może rozwijać prędkość do 20 km/h[2].

Budowa, poruszania się i sterowanie[edytuj | edytuj kod]

Pojazd ten wyglądem i wymiarami przypomina zwykłą deskorolkę, natomiast pod względem konstrukcji bliżej mu do segwaya, jednak nie posiada kierownicy. Stopy ustawiane są na dwóch podestach, które połączone są ze sobą w taki sposób, że mogą się pochylać niezależnie od siebie. Sterowanie pojazdem następuje przez nacisk (i przechylenie) podestów do przodu bądź do tyłu. Każde koło napędzane jest przez własny silnik, który porusza pojazd w kierunku, w którym pochylił się podest. Jeśli pochylimy prawą stopę palcami do dołu, prawe koło zaczyna się obracać do przodu, w efekcie czego cały pojazd obraca się w lewą stronę (czyli skręcanie odbywa się podobnie jak w pojazdach gąsienicowych). Aby poruszać się do przodu, trzeba pochylić obie stopy do przodu, aby jechać do tyłu, trzeba przechylić podesty do tyłu. Od kąta nachylenia podestu zależy przyśpieszanie i prędkość jazdy, analogicznie jak wciskanie pedału gazu w aucie. Zaś hamowanie następuje przez zmniejszanie kąta nachylenia, innego hamulca urządzenie nie ma. Początkującym opanowanie techniki jazdy nastręcza pewnych trudności[3].

Korzystanie z dróg[edytuj | edytuj kod]

Sytuacja w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Pomimo obecności deskorolek eklektycznych na rynku od wielu lat, urządzenia transportu osobistego zostały sklasyfikowane w ustawie Prawo o ruchu drogowym dopiero w 2021 roku. Ustawa definiuje UTO jako „pojazd napędzany elektrycznie, z wyłączeniem hulajnogi elektrycznej, bez siedzenia i pedałów, konstrukcyjnie przeznaczony do poruszania się wyłącznie przez kierującego znajdującego się na tym pojeździe”.

Do kierowania deskorolką elektryczną przez osoby w wieku od 10 lat do 18 lat wymagane jest posiadanie tych samych uprawnień, co w przypadku kierowania rowerem, czyli karty rowerowej lub prawa jazdy kategorii AM, A1, B1 lub T. Dla osób, które ukończyły 18 lat, dokument taki nie jest wymagany[1].

Dopuszczalna prędkość UTO na drodze na rowerów wynosi 20 km/h. Jeśli nie ma drogi dla rowerów może wyjątkowo korzystać z chodnika, jadąc „z prędkością zbliżoną do prędkości pieszego”[4].

Korzystając z deskorolki elektrycznej nie można m.in.:

  • ciągnąć lub holować innego pojazdu;
  • przewozić innej osoby, zwierzęcia lub ładunku;
  • czepiać się pojazdów[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Policja Warmińsko-Mazurska: UTO i urządzenia wspomagające ruch - nowe przepisy. Policja Warmińsko-Mazurska. [dostęp 2021-05-21].
  2. Elektryczna deskorolka. lodz.wyborcza.pl. [dostęp 2017-05-20].
  3. Goclever City Board - niepraktyczny pojazd, na punkcie którego oszalał świat. Onet Technowinki, 2016-01-06. [dostęp 2017-05-20].
  4. Ustawa z dnia 30 marca 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 720).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]