Desmond Armstrong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Desmond Armstrong
Pełne imię i nazwisko Desmond Kevin Armstrong
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1964
Waszyngton
Wzrost 175 cm
Pozycja obrońca, pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
1982–1985 University of Maryland, College Park
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1986–1988 Cleveland Force (piłka halowa) 93 (14)
1988–1989 Baltimore Blast (piłka halowa)
1991 Santos FC
1991–1993 Maryland Bays
1994–1996 Charlotte Eagles
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1987–1994  Stany Zjednoczone 81 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1999–2006 Montreat College

Desmond Kevin Armstrong (ur. 2 listopada 1964 w Waszyngtonie) – piłkarz amerykański grający na pozycji obrońcy lub pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 70 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W wieku 11 lat Armstrong rozpoczął treningi w lokalnym klubie w Waszyngtonie. Następnie uczęszczał do Howard High School w Ellicott City, a w latach 1982–1985 grał w piłkarskiej drużynie University of Maryland, College Park. W lidze uniwersyteckiej strzelił 24 gole w 78 meczach i dwukrotnie był wybierany do najlepszej jedenastki rozgrywek.

W 1986 roku Armstrong zaczął grać w drużynie Cleveland Force w rozgrywkach ligi halowej Major Indoor Soccer League. Pod koniec sezonu 1987/1988 przeszedł do Baltimore Blast, jednak w styczniu 1989 złamał nogę i do lata 1989 nie zagrał w żadnym meczu. W 1991 roku podpisał kontrakt z Santosem FC, jednak jego pobyt w Brazylii trwał krótko i jeszcze w tym samym roku wrócił do Stanów Zjednoczonych. Od 1991 do 1993 grał w Maryland Bays w rozgrywkach American Professional Soccer League. Z kolei w latach 1994–1996 występował w Charlotte Eagles.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Stanów Zjednoczonych Armstrong zadebiutował 8 czerwca 1987 w przegranym 1:3 towarzyskim meczu z Egiptem. W 1988 roku wystąpił z kadrą olimpijską na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu. W 1990 roku został powołany przez selekcjonera Boba Ganslera do kadry na Mistrzostwa Świata we Włoszech. Tam był podstawowym zawodnikiem reprezentacji i rozegrał 3 spotkania: z Czechosłowacją (1:5), z Włochami (0:1) i z Austrią (1:2). W 1993 roku zajął ze Stanami Zjednoczonymi 2. miejsce w Złotym Pucharze CONCACAF. Od 1987 do 1994 roku rozegrał w kadrze narodowej 81 meczów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]