Diatermia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Diatermia (z gr. dia co oznacza "przez", thérme – "ciepło") − zabieg fizykoterapeutyczny, polegający na miejscowym podgrzewaniu tkanek pod wpływem silnego pola elektrycznego lub magnetycznego, co przyczynia się do rozluźnienia mięśni i łagodzi odczucia bólu.

W diatermi terapeutycznej stosowanej w rehabilitacji stosuje się pola magnetyczne lub elektryczne o częstotliwości 2,45-27,12 MHz i mocy rzędu kilkuset watów. W tej kategorii wyróżnia się dwa rodzaje diatermii:

Wyróżnia się też diatermię chirurgiczną która służy do cięcia i koagulacji tkanek. Jest ona stosowana m.in. w chirurgii plastycznej i dermatologii (częstotliwość ok. 0,5-1,75 MHz, moce rzędu 100-300 W).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.