Diploid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Diploid (z gr. διπλος – podwójny) – komórka zawierająca po dwa chromosomy danego typu. Ta sama informacja jest przechowywana w dwóch miejscach, co ma znaczenie na przykład przy mutacjach.

Chromosomy komórki diploidalnej tworzą pary chromosomów homologicznych. Jest ich zatem dwukrotnie więcej niż w komórce haploidalnej. Komórki somatyczne większości roślin i zwierząt są diploidalne. Organizmy złożone z komórek diploidalnych to diplonty.

Posiadanie diploidalnego genomu to diploidalność. Genom diploidalny ma 2n chromosomów (zwykle dwa allele każdego genu), będący wynikiem sparowania dwóch genomów haploidalnych. Do takiego sparowania dochodzi np. w procesie zapłodnienia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]