Haplodiploidalność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat powstawania osobników haplodiploidalnych

Haplodiploidalność – zjawisko polegające na występowaniu w obrębie jednego gatunku osobników zarówno z całym, jak i połową garnituru chromosomowego. Szczególnie dobrze poznane w przypadku owadów z rodzaju pszczoła (Apis), gdzie samice są diploidalne (2n chromosomów), a samce (trutnie) – haploidalne (n chromosomów).

Haplodiploidalność jest uważana za jedną z możliwych przyczyn powstania eusocjalności u części owadów. U organizmów haplodiploidalnych występuje bowiem większe pokrewieństwo między siostrami (0,75), niż między córką i matką (0,5). Sprzyja to zachowaniom altruistycznym i wspólnemu wychowywaniu potomstwa jednej matki, na rzecz zaniechania własnej reprodukcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

John R. Krebs, Nicholas B. Davies, Wprowadzenie do ekologii behawioralnej, PWN, 2001