Dolina Miyar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dolina Miyar znajduje się w północnej części Indii, w stanie Himachal Pradesh otoczonym przez Uttar Pradesh, Hariana, Punjab, Jammu i Kaszmir oraz Wyżynę Tybetańską. Należy ona do pasma górskiego Himalaji Lahoul i wciśnięta jest pomiędzy Dolinę Pangi, Dolinę Lahul oraz Zanskar. Początek doliny to ujście Rzeki Miyar do Rzeki Chandra – Bhaga w miejscowości Udaipur (2743 m n.p.m.). Ciągnie się ona na długości ok. 100 km w kierunku NE – NW – N, aż po przełęcz Kang La (5468 m n.p.m.)[1].

Większość szczytów znajdujących się w górnej części doliny oraz w jej bocznych dolinach zawieszonych nadal pozostaje nie zdobytych przez człowieka. Nie posiadają one również nazw i wysokości. Najlepiej poznana została do tej pory Dolina Tawa, w której działała większość wypraw alpinistycznych. Pierwszym szczytem znajdującym się w jej obrębie zdobytym przez człowieka była turnia Newerseen Tower w środkowej części doliny przez Paolo Vitaliego w 1992 roku. W rejonie tym działały również dwie polskie ekspedycje. Uczestnicy pierwszej w 2005 roku, [[David Kaszlikowski]] oraz Michał Król zdobyli dziewiczy szczyt 5620 m n.p.m. (który nazwali nieoficjalnie Lotos Peak). Podczas drugiej wyprawy w 2006 roku zespół Michał Apollo i Marek Żołądek weszli na niezdobyty wcześniej szczyt o wysokości 5650 m n.p.m., który nieformalnie nazwali Masala Peak. Ta sama dwójka dokonała również pierwszego wejścia na przełęcz w górnej części Doliny Tawa na wys. 5690 m n.p.m. (dla której używają nieformalnej nazwy St. Christopher Pass) Z kolei drugi zespół działający w tym samym czasie w dolinie Miyar Michał Król i Przemysław Wójcik wszedł na turnię 5640 m n.p.m. (nazwaną później nieoficjalnie Geruda Peak).

21 sierpnia 2012 r. Michał Apollo, Marek Żołądek i Phil Varley (UK) dokonali pierwszego wejścia na dziewiczy wierzchołek w dolinie Lodowca Tawa (Dolina Miyar, Himalaje Lahoul, Indie). Szczyt o wysokości 5889 m n.p.m. został ochrzczony Forgotten Peak, a trudności wspinaczkowe drogi - nazwanej przez autorów Never Ending Story - którą został zdobyty, zostały wycenione w skali UIAA na V+, WI4, 650 m (+150 m podejścia lodowcem o nachyleniu 40 st. z plateau Lodowca Tawa). Akcja górska trwała 27 godzin[2][3],.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Michal Apollo, Viacheslav Andreychouk, Suman S. Bhattarai, Short-Term Impacts of Livestock Grazing on Vegetation and Track Formation in a High Mountain Environment: A Case Study from the Himalayan Miyar Valley (India), „Sustainability”, 10 (4), 2018, s. 951, DOI10.3390/su10040951 [dostęp 2018-04-26] (ang.).
  2. [1] Miyar 2012 - szczyt zdobyty | Wspinanie.pl
  3. Apollo, M. (2013). Miyar Valley. American Alpine Journal, 55(87), 310-311. http://publications.americanalpineclub.org/articles/13201212301/Forgotten-Peak-5889m-southeast-face-Never-Ending-Story