Dorota Świeniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dorota Anna Świeniewicz
Dorota Świeniewicz 2012.jpg
Pseudonim Dori
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1972
Głuszyca,  Polska
Wzrost 180 cm[1]
Masa ciała 65 kg[1]
Pozycja przyjmująca
Zasięg w ataku 315 cm[2]
Zasięg w bloku 305 cm[2]
Kariera
Reprezentacja Polska Polska 325 A (1991−2009)
Kluby
Lata Klub
1988-1993
1993-1997
1997-2006
2007-2008
2008-2009
2009-2010
2010-2012
Polska Polonia Świdnica
Polska BKS Stal Bielsko-Biała
Włochy Despar Sirio Perugia
Hiszpania Icaro Alaro Mallorca
Włochy Tena Santeramo
Polska BKS Aluprof Bielsko-Biała
Polska Atom Trefl Sopot[3]
Kariera trenerska
Lata Klub
2012-2013
2013
Polska PTPS Piła (asystent trenera)
Polska Sparta Warszawa (asystent trenera)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Złoto
Turcja 2003 drużynowo
Złoto
Chorwacja 2005 drużynowo
Gwiazda w Alei Gwiazd Sportu we Władysławowie

Dorota Anna Świeniewicz (ur. 27 lipca 1972 roku w Głuszycy[3]) − polska siatkarka, grająca na pozycji przyjmującej[1]. Reprezentantka Polski w latach 1991−2009, w kadrze narodowej rozegrała 325 spotkań[4]. Od lutego 2013 roku asystentka trenera Jacka Pasińskiego w Sparcie Warszawa[5].

Mistrzyni Europy z 2003 i 2005 roku. Uznana najbardziej wartościową zawodniczką mistrzostw w Chorwacji oraz najlepszą siatkarką Europy 2005 roku[6]. Zakończyła karierę w lutym 2012 roku, odchodząc w trakcie rozgrywek z drużyny Atomu Trefla Sopot[7].

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego z dnia 22 listopada 2005 roku została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[8]. Honorowa Obywatelka Miasta Świdnica[9].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Klubowa[edytuj | edytuj kod]

Dorota Świeniewicz urodziła się w Głuszycy, ale od najmłodszych lat mieszkała w Świdnicy i tam stawiała pierwsze siatkarskie kroki w miejscowej Polonii[9]. Andrzej Ząbek, który był pierwszym trenerem Doroty tak wspomina początki jej kariery: Na początku był płacz i zgrzytanie zębów. Dopiero po jakimś czasie Dorota przekonała się do siatkówki i nie można było jej zgonić z boiska[10]. Kiedy miała 15 lat, trener Jerzy Matlak, który prowadził wtedy pierwszą drużynę Polonii, wziął ją do składu[11]. Kilka lat później wraz ze świdnickim zespołem wywalczyła awans do I ligi, po czym postanowiła zmienić barwy klubowe[12].

W 1993 roku za namową Matlaka przeniosła się do Stali Bielsko-Biała, której ten wówczas był szkoleniowcem[11]. Z bielskim zespołem zdobyła swoje pierwsze medale w krajowych rozgrywkach: wicemistrzostwo kraju w 1994 i 1995 roku oraz mistrzostwo Polski w 1996[9]. W pucharze Polski trzykrotnie wystąpiła w finale, ale nie udało jej się sięgnąć po to trofeum. Po sezonie 1996/1997, w którym stanęła na najniższym stopniu podium w lidze, postanowiła wyjechać do Włoch i tam kontynuować swoją karierę[9][3].

Przez kolejnych dziewięć lat reprezentowała Despar Perugia. Z tym klubem w 2003 i 2005 roku zdobyła mistrzostwo Włoch, w 1999, 2003 i 2005 roku puchar Włoch oraz puchar ligi włoskiej rok później. Triumfowała w Pucharze Zdobywców Pucharów w 2000 roku[3], a cztery lata później zagrała w finale Ligi Mistrzyń. Podczas spotkania nabawiła się poważnej kontuzji, która uniemożliwiła jej dalszą grę[13]. Jej drużyna przegrała z Marichalem Teneryfa, ale już dwa lata później Despar ze Świeniewicz w składzie okazał się najlepszym zespołem w Europie w finale pokonując RC Cannes[14].

W 2006 roku zdecydowała się zawiesić karierę żeby urodzić dziecko. W tym czasie pełniła funkcję dyrektora Biura Sportu i Rekreacji m.st. Warszawy oraz trenowała kadetki i juniorki w klubie UKS Hubert-Ochota Warszawa[15].

Po roku powróciła na parkiet — związała się z hiszpańskim klubem Icaro Alaro Mallorca, z którym wywalczyła wicemistrzostwo kraju[16]. W 2008 roku powróciła na płw. Apeniński i dołączyła do zespołu Tena Santeramo. W trakcie rozgrywek w związku m.in. z kłopotami finansowymi klubu rozwiązała umowę i wróciła do Polski[17]. W sezonie 2009/2010 reprezentowała BKS Aluprof Bielsko-Biała i zdobyła drugie mistrzostwo Polski[18]. Od 2010 roku występowała w Atomie Treflu Sopot, z którym sięgnęła po wicemistrzostwo kraju. Na początku lutego 2012 w związku z problemami finansowymi klubu podjęła decyzję o zakończeniu kariery[7].

Reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy z reprezentacją Świeniewicz zetknęła się w wieku 13 lat, kiedy otrzymała powołanie od Danuty Hałaburdy i Rafała Błaszczyka do kadry młodziczek[12]. W reprezentacji seniorek zadebiutowała w 1991 roku[11]. Wzięła udział w mistrzostwach Europy, na których Polki zajęły 9. miejsce. Ten sam wynik powtórzyła wraz z koleżankami w 1995 roku. W 1997 i 1999 roku uplasowały się w pierwszej ósemce, kolejno na 8. i 6. pozycji[9]. Przez następnych kilka lat nie występowała w kadrze, gdyż ówczesny selekcjoner Zbigniew Krzyżanowski widział Dorotę na pozycji libero, a zawodniczka nie chciała przystać na taką zmianę[12].

Największe sukcesy w biało-czerwonych barwach odniosła z reprezentacją prowadzoną przez trenera Andrzeja Niemczyka. W Mistrzostwach Europy w 2003 roku w Turcji Polki zdobyły złoty medal. Dwa lata później na czempionacie w Chorwacji ponownie stanęły na najwyższym stopniu podium, a Świeniewicz otrzymała nagrodę MVP turnieju. Europejska Konfederacja Piłki Siatkowej uznała Dorotę najlepszą siatkarką Europy 2005 roku[6].

W 2007 roku po urlopie macierzyńskim wróciła do kadry, którą prowadził Marco Bonitta. Polki zakwalifikowały się do turnieju finałowego World Grand Prix zajmując 6. miejsce[19]. Kilka miesięcy później pojechała na mistrzostwa Europy do Belgii i Luksemburga, ale tym razem nie udało się zdobyć medalu, zajmując w klasyfikacji końcowej 4. pozycję[20]. Gdy nie znalazła się w składzie na turniej kwalifikacyjny w Halle do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie zdecydowała się zakończyć reprezentacyjną karierę[21].

W 2009 roku postanowiła jeszcze raz spróbować swoich sił w biało-czerwonych barwach. Otrzymała powołanie od trenera Jerzego Matlaka. Wzięła udział w kwalifikacjach do mistrzostw świata oraz World Grand Prix[22]. Pod koniec turnieju rozgrywanego w Kielcach oświadczyła, że z powodu nieustającej krytyki jej osoby i ataków w Internecie ze strony anonimowych użytkowników ostatecznie kończy karierę reprezentacyjną[23].

Dorota Świeniewicz w latach 1991-2009 rozegrała 325 spotkań w reprezentacji Polski[11].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Dorota Świeniewicz w reprezentacyjnych barwach

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Polski:

  • Gold medal with cup.svg 1. miejsce: 1996, 2010
  • Silver medal with cup.svg 2. miejsce: 1994, 1995, 2011
  • Bronze medal with cup.svg 3. miejsce: 1997

Puchar Polski:

  • Simple silver cup.svg Finalista: 1994, 1995, 1997

Mistrzostwa Włoch:

  • Gold medal with cup.svg 1. miejsce: 2003, 2005

Puchar Włoch:

  • Simple gold cup.svg Zdobywca: 1999, 2003, 2005

Mistrzostwa Hiszpanii:

  • Silver medal with cup.svg 2. miejsce: 2008

Liga Mistrzyń:

  • Gold medal with cup.svg Zwycięzca: 2006
  • Silver medal with cup.svg Finalista: 2004

Puchar Zdobywców Pucharów:

  • Simple gold cup.svg Zdobywca: 2000

Puchar CEV:

  • Simple gold cup.svg Zdobywca: 2005[3]

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Europy:

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej była na stażu trenerskim w Stambule, zaproszona przez trenera Giovanniego Guidettiego. Brała udział w zajęciach trenerów Ze Roberto i Daniela Castellaniego[5].

W sezonie 2012/2013 asystentka trenera Mirosława Zawieracza w zespole PTPS Piła[24]. W styczniu 2013 roku złożyła wypowiedzenie ze sprawowanej funkcji[25]. Od lutego 2013 roku asystentka trenera Jacka Pasińskiego w Sparcie Warszawa[5].

Przypisy

  1. a b c Profil zawodniczki na stronie PlusLigi. www.plusligakobiet.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  2. a b Profil zawodniczki na stronie FIVB (ang.). www.fivb.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  3. a b c d e Profil zawodniczki na ligi włoskiej (wł.). www.legavolleyfemminile.it. [dostęp 18 lipca 2012].
  4. Historia. pzps.pl. [dostęp 2013-04-13].
  5. a b c Dorota Świeniewicz została asystentem Jacka Pasińskiego. www.siatka.org, 18 lutego 2013. [dostęp 26 lutego 2013].
  6. a b c Dorota Świeniewicz z nagrodą dla najlepszej siatkarki 2005 r.. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  7. a b Dorota Świeniewicz zakończyła karierę. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  8. a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 listopada 2005 r o nadaniu orderów M.P. z 2005 r. Nr 84, poz. 1213
  9. a b c d e Dorota Świeniewicz honorowym obywatelem Świdnicy. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  10. Krew, pot i łzy żywej legendy polskiej siatkówki. www.przegladsportowy.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  11. a b c d Dorota Świeniewicz: Muszę nabrać siły. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  12. a b c d Skarb reprezentacji i Perugii. www.kronikasportu.pl. [dostęp 18 lipca 2012].
  13. Po prostu Dorota Świeniewicz. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  14. Dorota Świeniewicz wygrała Ligę Mistrzyń. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  15. Dorota Świeniewicz w Aluprofie Bielsk-Biała?. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  16. Czy Dorota Świeniewicz zostanie w Icaro Alaro?. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  17. Dorota Świeniewicz zrywa kontrakt z Tena Santeramo?. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  18. Czy Dorota Świeniewicz: Wrócić i zdobyć złoto to wspaniale uczucie. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  19. WGP: Lepiej późno niż wcale. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  20. ME: Rosjanki za silne dla polskich siatkarek. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  21. Dorota Świeniewicz: Czas powiedzieć sobie stop. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  22. Dorota Świeniewicz: Forma ma być na mistrzostwa Europy. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  23. Reprezentacja Polski bez Doroty Świeniewicz. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  24. Dorota Świeniewicz drugim trenerem PTPS-u Piła. www.siatka.org. [dostęp 18 lipca 2012].
  25. Dorota Świeniewicz postanowiła opuścić PTPS Piła. www.siatka.org, 11 stycznia 2013. [dostęp 26 lutego 2013].