Dostęp do lokalnej pętli abonenckiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
LLU – oznaczenie literowe powiatu łukowskiego na tablicach rejestracyjnych pojazdów w Polsce

Dostęp do lokalnej pętli abonenckiej (ang. Local loop unbundling, LLU) oznacza udostępnienie przez operatora sieci: lokalnej pętli abonenckiej (miedzianej), lokalnej podpętli abonenckiej (miedzianej) lub lokalnej pętli światłowodowej innemu operatorowi, w celu umożliwienia świadczenia przez niego usług telekomunikacyjnych dla klienta końcowego. Jest to tzw. dostęp fizyczny do okablowania operatora w jego sieci dostępowej. Operator korzystający, dzięki dostępowi do tych kabli, jest w stanie dostarczać własne usługi detaliczne klientom podłączonym do sieci dostępowej operatora udostępniającego usługę hurtową. Operator korzystający w tym modelu musi posiadać własne sieci transmisji danych o dużym zasięgu, natomiast w ramach usługi hurtowej kupuje jedynie dostęp do tzw. ostatniej mili w postaci pasywnych kabli. W ten sposób umożliwia się operatorowi korzystającemu (alternatywnemu) kształtowanie i świadczenie własnych usług bez konieczności przeprowadzania kosztownych prac instalacyjnych polegających na prowadzeniu równoległego okablowania od punktu dostępowego stacjonarnej sieci telefonicznej lub sieci światłowodowej do lokalu użytkownika[1].

Usługa LLU pozwala na pełne wykorzystanie możliwości lokalnej pętli abonenckiej (pełny dostęp do lokalnej pętli abonenckiej) lub wykorzystanie pasma niegłosowego lokalnej pętli abonenckiej przy zachowaniu możliwości korzystania z pasma głosowego przez innego operatora (współdzielony dostęp do lokalnej pętli abonenckiej). W przypadku kabli światłowodowych wpsółdzielenie pętli abonenckiej przez kilku operatorów jest niemożliwe, możliwy jest jedynie dostęp pełny[2].

Regulacja[edytuj | edytuj kod]

Usługa LLU jest usługą, która podlega regulacji przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej. Prezes UKE regulując tą usługę określa podmiot o znaczącej pozycji rynkowej, który zobowiązany jest do świadczenia tej usługi oraz określa zasady jej świadczenia - m.in. zasady dostępu do usługi oraz ceny[3]. Prezes UKE powinien co 3 lata dokonywać przeglądu tego rynku i stosować regulację dostosowaną do sytuacji rynkowej. Jeżeli rynek LLU lub jakiś jego obszar jest konkurencyjny, to Prezes UKE powinien go zderegulować[4].

Ostatnia analiza tego rynku została przeprowadzona w 2010 r. Na podstawie tej analizy Prezes UKE uznał, że regulacji na całym rynku podlega Orange Polska[5]. Zgodnie z przepisami Prawa telekomunikacyjnego kolejna analiza powinna mieć miejsce w 2013 r. Analiza ta nie została jeszcze przeprowadzona. W 2015 r. Prezes UKE przedstawił do konsultacji projekt decyzji, w którym proponował pełną deregulację 26 gmin oraz lżejsze regulacje dla sieci FTTH, które miały wprowadzać zachęty inwestycyjne dla operatora regulowanego (Orange Polska) - w 255 gminach, Orange Polska w zakresie sieci światłowodowej miał być zobowiązany do tylko do obowiązku dostępu (bez określania jego cen) oraz wymogu traktowania operatorów korzystających z usługi na takich samych zasadach jak swoją część detaliczną. Decyzja ta nie weszła jednak w życie. Została wycofana z notyfikacji w Komisji Europejskiej i do tej pory nie została wydana nowa decyzja. Regulacja obowiązuje na zasadach z 2010 r[6].

Usługa LLU realizowana jest w oparciu o oferty regulowane, zatwierdzane przez UKE lub oferty komercyjne zawierane pomiędzy Operatorami.

Pierwsza oferta regulowana w zakresie LLU została wprowadzona 5 października 2006 i dotyczyła uwolnienia łączy miedzianych.

Obecnie obowiązująca Oferta ramowa SOR (Super Oferta Regulowana) z 2015 r, nakłada na Orange Polska obowiązek świadczenia usługi LLU na rzecz operatorów alternatywnych dla łączy miedzianych i światłowodowych na terenie całego obszaru RP.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]