Drętwa pawik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drętwa pawik
Torpedo torpedo[1]
(Linnaeus, 1758)[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ryby chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Infragromada Euselachii
(bez rangi) płaszczki
Rząd drętwokształtne
Rodzina drętwowate
Rodzaj Torpedo
Gatunek drętwa pawik
Synonimy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[10]
Status none DD.svg
brak danych
Zasięg występowania
Mapa występowania

Drętwa pawik[11], drętwa elektryczna[12] (Torpedo torpedo) – gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny drętwowatych (Torpedinidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

We wschodnim Atlantyku od południowej części Zatoki Biskajskiej do Angoli, także w Morzu Śródziemnym.

Występuje w płytkich wodach na piaszczystym lub mulistym dnie, wśród łąk morskich do 50 m głębokości. Dzień spędza zagrzebana w dnie, w nocy poluje.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga maksymalnie do 60 cm długości. Ciało spłaszczone grzbietobrzusznie o kształcie okrągłej tarczy z wyraźnie oddzielonym krótkim trzonem ogonowym. Skóra gładka. Oczy małe. Uzębienie: w górnej szczęce 18–33 zęby, w dolnej 15–26 zębów. Dwie płetwy grzbietowe, z których pierwsza jest większa znajdują się na trzonie ogonowym. Płetwy piersiowe są przyrośnięte, wyraźnie oddzielone od siebie. Na każdym z boków znajduje się duży narząd elektryczny.

Strona grzbietowa od jasno- do ciemnobrązowej, z od 1 do 7 (zwykle 5) plamami koloru niebieskiego, obwiedzionymi żółto lub czarno. Strona brzuszna biaława z ciemną obwódką.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Pokarm stanowią małe przydenne ryby oraz skorupiaki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Ryba jajożyworodna. Czas rozwoju zarodka w zależności od temperatury wynosi 5–6 miesięcy. W miocie w zależności od wielkości samicy znajduje się od 3 do 21 młodych o długości 8 cm.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy opis Raja torpedo zapisany w języku polskim sporządził Krzysztof Kluk w 1780 roku w pracy Zwierząt domowych i dzikich, osobliwie krajowych [...]. W rozdziale O gadzie pływającym nazwał ją drętwikiem i zaliczył do rodzaju Rochy[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Torpedo torpedo, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b C. Linnaeus: Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 231. (łac.)
  3. Ch.F. Stephan: De rajis, schediasma primum. Lipsiae: 1779, s. 20. (łac.)
  4. Rafinesque 1810 ↓, s. 48, 60.
  5. a b Rafinesque 1810 ↓, s. 65.
  6. Risso 1810 ↓, s. 18.
  7. Risso 1810 ↓, s. 19, ryc. iii (rys. 3).
  8. J. Davy. Observations on the torpedo, with an account of some additional experiments on its electricity. „Philosophical Transactions of the Royal Society of London”. 1834 (1), s. 542, 1834 (ang.). 
  9. A.H.A. Duméril. Monographie de la famille des torpédiniens, ou poissons plagiostomes électriques, comprenant la description d’un genre nouveau, de 3 espèces nouvelles, et de 2 espèces nommées dans le Musée de Paris, mais non encore décrites. „Revue et Magasin de Zoologie pure et Appliquée”. 2e série. 4, s. 234, 1852 (fr.). 
  10. F. Serena, G. Notarbartolo di Sciara & N. Ungaro 2009, Torpedo torpedo, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020 [online], wersja 2020-2 [dostęp 2020-09-10] (ang.).
  11. Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
  12. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  13. Krzysztof Kluk: Zwierząt domowych i dzikich, osobliwie krajowych, potrzebnych i pożytecznych, domowych, chowanie, rozmnożenie, chorób leczenie, dzikich łowienie, oswojenie, zażycie, szkodliwych zaś wygubienie. Warszawa: 1780, s. 41.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]