Drużynowe mistrzostwa Polski w boksie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drużynowe mistrzostwa Polski w boksie
Państwo Polska
Dyscyplina boks
Organizator rozgrywek Polski Związek Bokserski

Drużynowe mistrzostwa Polski w boksiepolskie rozgrywki ligowe w boksie.

Triumfatorzy[edytuj | edytuj kod]

Rok Złoty medal Srebrny medal Brązowy medal Źródło
1927 Warta Poznań BKS Katowice [a]
1928 Warta Poznań [b]
1929 [c]
1930 Warta Poznań BKS Katowice Sokół Łódź
1931 [d]
1932 Warta Poznań BKS Katowice Hasmonea Lwów
IKP Łódź
1932/1933 Warta Poznań PKS Katowice Polonia Warszawa
Wawel Kraków
1933/1934 Warta Poznań Skoda Warszawa Gedania Gdańsk
Rewera Stanisławów
1934/1935 Warta Poznań Makabi Warszawa Cuiavia Inowrocław
1935/1936 Warta Poznań IKP Łódź Skoda Warszawa
1936/1937 Warta Poznań IKP Łódź Okęcie Warszawa
1937/1938 Warta Poznań Ruch Wielkie Hajduki HCP Poznań
1938/1939 Warta Poznań HCP Poznań Goplania Inowrocław
1940-1946
Podczas II wojny światowej i bezpośrednio po niej Mistrzostw Polski nie rozgrywano
1946/1947 ŁKS Łódź MKS Gdynia
1947/1948 ŁKS Łódź Gwardia Gdańsk Tęcza Łódź
1948/1949 Gedania Gdańsk Gwardia Warszawa Batory Chorzów
1949/1950 Gwardia Warszawa Gwardia Gdańsk Kolejarz Gdańsk
1950/1951 [e]
1951/1952 CWKS I Gwardia Stal [f]
1952/1953 CWKS Warszawa Gwardia Gdańsk Kolejarz Gdańsk
1953/1954 CWKS Warszawa Gwardia Kraków Gwardia Warszawa
1954/1955 CWKS Warszawa Kolejarz Gdańsk Gwardia Kraków
1955/1956 CWKS Warszawa Sparta Bielsko-Biała Pogoń Szczecin
1956/1957 CWKS Warszawa Gwardia Gdańsk Prosna Kalisz
1957/1958 Legia Warszawa BBTS Bielsko-Biała
1958/1959 CWKS Warszawa BBTS Bielsko-Biała Prosna Kalisz
1959/1960 BBTS Bielsko-Biała Polonia Gdańsk Stal Stalowa Wola
1960/1961 CWKS Warszawa Stal Stalowa Wola Wybrzeże Gdańsk
1961/1962 CWKS Warszawa Hutnik Nowa Huta Wybrzeże Gdańsk
1962/1963 CWKS Warszawa Hutnik Nowa Huta Gwardia Łódź
1963/1964 Hutnik Nowa Huta Wybrzeże Gdańsk Polonia Gdańsk
1965/1966 Gwardia Wrocław Hutnik Nowa Huta Gwardia Warszawa
1966/1967 Hutnik Nowa Huta Legia Warszawa Gwardia Wrocław
1968/1969 Legia Warszawa Turów Bogatynia Hutnik Nowa Huta
1970 Turów Zgorzelec Legia Warszawa Wybrzeże Gdańsk
1971 Legia Warszawa Turów Zgorzelec BBTS Bielsko-Biała
1972 Gwardia Warszawa Turów Zgorzelec Górnik Pszów
1973 Legia Warszawa Stal Stalowa Wola Gwardia Warszawa
1974 Gwardia Warszawa Wybrzeże Gdańsk Gwardia Wrocław [1][2]
1975 Legia Warszawa Turów Zgorzelec Gwardia Warszawa
Wybrzeże Gdańsk
[3]
1976 Gwardia Warszawa Legia Warszawa GKS Jastrzębie [4]
1977 GKS Jastrzębie Gwardia Warszawa Legia Warszawa [5]
1978 Gwardia Warszawa Legia Warszawa GKS Jastrzębie [6]
1979 Gwardia Warszawa Legia Warszawa GKS Jastrzębie [7]
1980 Legia Warszawa Gwardia Warszawa Czarni Słupsk
1981/1982 Gwardia Warszawa
Legia Warszawa[g]
GKS Jastrzębie
Czarni Słupsk
1982/1983 Legia Warszawa Czarni Słupsk Gwardia Warszawa
1984 Legia Warszawa Czarni Słupsk GKS Jastrzębie
1985 Legia Warszawa GKS Jastrzębie Czarni Słupsk [8]
1986 Legia Warszawa Igloopol Dębica GKS Jastrzębie [9]
1988 Igloopol Dębica [10]
1989 Igloopol Dębica [11][12]
1990 Czarni Słupsk GKS Jastrzębie [13][14]
1991 Czarni Słupsk [15]
1992 Hetman Białystok
1993 Victoria Jaworzno Concordia Knurów [14]
1994 Victoria Jaworzno [14]
1995 Victoria Jaworzno [14]
1996 Concordia Knurów Walka Zabrze [14]
1997 Walka Zabrze [14][16]
1998 Victoria Jaworzno [14]
1999
2000 Energetyk Jaworzno Walka Zabrze [14]
2001 Hetman Białystok Energetyk Jaworzno Imex Jastrzębie [14]
2002 Hetman Białystok Imex Jastrzębie Victoria Jaworzno [14]
2003 Victoria-Skok Jaworzno [14]
2004 Hetman Białystok
2005-2006
Drużynowych Mistrzostw Polski nie rozgrywano

21-krotnym złotym medalistą drużynowych mistrzostw Polski została Legia Warszawa[17].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zgłosiły się tylko dwie drużyny.
  2. Zgłosiła się tylko drużyna Warty Poznań. Polski Związek Bokserski podjął uchwałę przyznającą jej tytuł mistrza Polski.
  3. Zgłosiła się tylko drużyna Warty Poznań. W związku z tym Polski Związek Bokserski postanowił nie rozgrywać mistrzostw Polski.
  4. Polski Związek Bokserski anulował rozgrywki ze względu na naruszanie regulaminu i udział zawodników nieuprawnionych.
  5. Nie wyłoniono mistrza Polski. W 1951 postanowiono organizować drużynowe mistrzostwa Polski jako rywalizację zrzeszeń sportowych, a nie klubów.
  6. Rywalizacja zrzeszeń sportowych.
  7. Decyzja Polskiego Związku Bokserskiego po nieprawidłowościach regulaminowych podczas meczu finałowego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli Wybrzeże Gdańsk (I) i Gwardia Warszawa (II), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP, a drugie miejsca zajęły Olimpia Poznań (I) i Gwardia Wrocław (II), zakwalifikowane do rywalizacji o brązowy medal MP. Stal – GKS 15:7. „Nowiny-Stadion”. Nr 47, s. 1, 25 listopada 1974. 
  2. W spotkaniu finałowym rozegranym w Poznaniu Gwardia Warszawa pokonała Wybrzeże Gdańsk 12:10. Depesze. „Nowiny-Stadion”. Nr 49, s. 1, 9 grudnia 1974. 
  3. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli: Turów Zgorzelec (I) i Legia Warszawa (II), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP, a drugie miejsca zajęły Gwardia Warszawa (I) i Wybrzeże Gdańsk (II), zakwalifikowane do rywalizacji o brązowy medal MP. Bokserzy zakończyli ligowe rozgrywki. „Nowiny-Stadion”. Nr 47, s. 1, 24 listopada 1975.  Turniej finałowy odbył się w Łodzi. Bokserzy Legii W-wa mistrzami Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 49, s. 1, 8 listopada 1975. 
  4. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli: Legia Warszawa (I), GKS Jastrzębie (II), Gwardia Warszawa (III), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP w turnieju finałowym w Warszawie w dniach 10-12 grudnia 1976. Legia, Jastrzębie i Gwardia W-wa w finale I ligi. „Nowiny-Stadion”. Nr 49, s. 1, 29 listopada 1976.  Gwardia W-wa mistrzem Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 51, s. 8, 13 grudnia 1976. 
  5. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli: Legia Warszawa (I), GKS Jastrzębie (II), Gwardia Warszawa (III), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP w turnieju finałowym we Wrocławiu w dniach 9-11 grudnia 1977. I liga bokserska. „Nowiny-Stadion”. Nr 47, s. 1, 21 listopada 1977.  Bokserzy GKS Jastrzębie mistrzami Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 50, s. 1, 12 grudnia 1977. 
  6. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli: Legia Warszawa (I), GKS Jastrzębie (II), Gwardia Warszawa (III), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP w turnieju finałowym w Gdańsku w dniach 15-17 listopada 1978. Bokserzy przed metą. „Nowiny”. Nr 50, s. 1, 11 grudnia 1978.  Pięściarze Gwardii mistrzami Polski. „Nowiny”. Nr 51, s. 1, 18 grudnia 1978. 
  7. W sezonie zasadniczym pierwsze miejsca w grupach zajęli: Gwardia Warszawa (I), GKS Jastrzębie (II), Legia Warszawa (III), zakwalifikowani do rywalizacji o złoty medal MP w turnieju finałowym w Kielcach w dniach 23-25 listopada 1979. Zwycięski finisz rzeszowskich pięściarzy. „Nowiny-Stadion”. Nr 41, s. 1, 29 października 1979.  Pięściarze Gwardii Warszawa mistrzami Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 45, s. 1, 26 listopada 1979.  Legionisci.com, Historia: Od 10 rękawic do 21 mistrzostw Polski - legionisci.com [dostęp 2018-01-19].
  8. Sport. Z różnych dyscyplin. Pięściarze Legii mistrzami Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 49, s. 8, 9 grudnia 1985. 
  9. Sport. Z różnych dyscyplin. Pięściarze Legii mistrzami kraju. „Nowiny-Stadion”. Nr 40, s. 8, 13 października 1986. 
  10. Igloopol Dębica mistrzem Polski. „Nowiny-Stadion”. Nr 48, s. 8, 28 listopada 1988. 
  11. Igloopol Dębica obronił tytuł. „Nowiny-Stadion”. Nr 49, s. 8, 6 grudnia 1989. 
  12. Sprintem. „Nowiny-Stadion”. Nr 50, s. 8, 11 grudnia 1989. 
  13. Sprintem. „Nowiny-Stadion”. Nr 47, s. 8, 26 listopada 1990. 
  14. a b c d e f g h i j k Drużynowe Mistrzostwa Polski (pol.). slaskizwiazekbokserski.pl/. [dostęp 2018-07-08].
  15. Sport. „Nowiny”. Nr 56, s. 2, 19 marca 1991. 
  16. Leszek Błażyński: Ciężka dola bokserów Walki Zabrze. sport.pl. [dostęp 2018-07-07].
  17. Historia sekcji bokserskiej CWKS Legia. legiaboks.pl. [dostęp 2017-08-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Osmólski: Leksykon boksu. Warszawa: Sport i Turystyka, 1989, s. 33-43, 273. ISBN 83-217-2680-1.