Drugie oblężenie Carlisle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powstania Jakobitów

SzkocjaIrlandia171517191745

Powstanie jakobickie 1745 roku

HighbridgePrestonpans1. CarlisleClifton Moor2. CarlisleInverurieFalkirkFort WilliamCulloden

Drugie oblężenie Carlisleoblężenie, które miało miejsce półtora miesiąca po pierwszym, tj. 21–30 grudnia 1745 w czasie Drugiej Wielkiej Rebelii.

Kontynuując marsz na północ na kwatery zimowe, książę Karol pozostawił niewielki garnizon w sile 400 ludzi- tzw. Regiment Manchesterski i odszedł z resztą sił do Szkocji.

Maszerujący za Szkotami książę Cumberland dotarł pod Carlisle 21 grudnia i rozpoczął oblężenie.

Garnizon Jakobitów, pomimo znacznej przewagi wroga, mężnie się bronił i dopiero 30 grudnia zdecydował się pertraktować wydanie miasta i zamku w ręce Brytyjczyków. W odpowiedzi książę Cumberland stwierdził, że jedyne co może zagwarantować to to, że buntownicy nie zginą natychmiast, lecz zostaną wydani na łaskę królewską.

"Królewska łaska"[edytuj | edytuj kod]

Poddający się Jakobici zostali aresztowani i uwięzieni w lochach zamku Carlisle bez jedzenia i wody. Część oficerów uznano za zdrajców stanu i wysłano do Londynu, gdzie zostali powieszeni i poćwiartowani.

Mówi się, że było to ostatnie oblężenie na angielskiej ziemi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]