Dymnica różowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dymnica różowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd jaskrowce
Rodzina makowate
Rodzaj dymnica
Gatunek dymnica różowa
Nazwa systematyczna
Fumaria schleicheri Soyer-Willemet
Obs. Pl. Fr. : 17. 1828
Synonimy

Fumaria carinata Schur (1866, Enum. Pl. Transs. : 38), Fumaria mucronulata Schur [1866, Enum. Pl. Transs. : 38], Fumaria parviflora Lam. (1788), subsp. schleicheri (Soyer-Willemet) Bonnier (1912, Fl. Compl. Fr., 1 : 54), Fumaria supina Janka (1877, Termész. Füz., 1 : 30), Fumaria vaillantii Loisel. in Desv. (1809), subsp. schleicheri (Soyer-Willemet) Rouy & Foucaud in Rouy (1893, Fl. Fr., 1 : 181)[2]

Dymnica różowa (Fumaria schleicheri Soy.-Will.) – gatunek rośliny należący do rodziny makowatych. Zasięg występowania obejmuje centralną Azję, wschodnią, środkową i południową Europę. W Polsce występuje rzadko w południowej części kraju.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Roślina wzniesiona lub podnosząca się, osiąga 10–30(50) cm wysokości.
Łodyga
Rozgałęziona, naga, gęsto ulistniona.
Liście
Jasnozielone, ogonkowe, potrójnie pierzastosieczne, końcowe listki drobne, równowąskolancetowate.
Kwiaty
Zebrane po 12–20 w luźne grono do 4 cm długości. Płatki korony purpuroworóżowe, nie licząc ostrogi 5 razy lub więcej dłuższe od działek kielicha, które mają do 1 mm długości i są okrągło-jajowate. Szypułki kwiatowe są 2–3 razy dłuższe od przysadek.
Owoce
Kulista niełupka, średnicy 1,5–2 mm, brunatnozielona, nieco spłaszczona z boków, na szczycie znajduje się trwały, krótki dzióbek.
Gatunki podobne
Najbardziej podobna jest dymnica drobnokwiatowa (Fumaria vaillantii). Ma wcięty górny płatek korony, kwiaty nie tak intensywnie wybarwione, a spiczasty dzióbek posiadają tylko bardzo młode owocki. Ma też krótsze szypułki – są tylko 1,5- do 2 razy dłuższe od przysadki[3].

Biologia i ekologia[edytuj]

Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do września. Siedlisko: wysypiska, pola, ugory, ogrody, gdzie występuje jako chwast.

Ochrona[edytuj]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[4] w grupie gatunków rzadkich (kategoria zagrożenia: R).

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-04].
  2. J.-P. Lonchamp: Index Synonymique de la Flore de France (fr.). 1999. [dostęp 7 grudnia 2007].
  3. Tomasz Suchan, Marek Malicki. Fumaria vaillantii (Fumariaceae) na Dolnym Śląsku gatunek zagrożony albo nierozpoznawany. [dostęp 2017-01-08].
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.

Bibliografia[edytuj]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, P. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
  2. J. Mowszowicz: Krajowe chwasty polne i ogrodowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1986.