Dytryk I (margrabia Łużyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dytryk I
margrabia Łużyc Dolnych
Okres panowania od 1032
do 1034
Poprzednik Hodo II
Następca Ekkehard II
Dane biograficzne
Dynastia Wettynowie
Data urodzenia ok. 990
Data śmierci 19 listopada 1034
Ojciec Dedi I
Matka Thietberga z Haldensleben
Żona Matylda z Miśni
od 1010
Dzieci Fryderyk, Dedo I, Thimo, Gero, Konrad, Riddag, Ida

Dytryk I (ur. ok. 990 r., zm. 19 listopada 1034 r.) – margrabia Łużyc Dolnych od 1032 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dytryk był jedynym synem Dedo I, hrabiego Hosgau oraz Thietbergi z Haldensleben, córki margrabiego Marchii Północnej Dytryka. Po śmierci ojca w 1009 r. otrzymał hrabstwo Hosgau, a po śmierci stryja Fryderyka w 1017 r. także hrabstwo Eilenburga, otrzymał też hrabstwo Brehny, jednocząc tym samym w rękach wszystkie dobra rodu (nazwanego później Wettinami). Wspierał politykę wschodnią cesarza Henryka II, a następnie Konrada II. Uczestniczył w pokoju w Budziszynie. Według Annalisty Saxona w 1030 r. samotnie stawiał czoło królowi Polski Mieszkowi II. W 1032 r. otrzymał od cesarza Marchię Łużycką. Został zamordowany przez ludzi swego szwagra, Ekkeharda II. Po jego śmierci jego dobra zostały podzielone między synów.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Żoną Dytryka była od 1010 r. Matylda, córka margrabiego Miśni Ekkeharda I. Mieli siedmioro dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]