Pokój w Budziszynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pokój w Budziszynie
ilustracja
Data

30 stycznia 1018

Miejsce

Budziszyn

Wynik

utrzymanie przez Bolesława Łużyc, Milska i Moraw

Przyczyna

wojna polsko-niemiecka 1015–1018

Terytorium

Łużyce

Strony traktatu
Polska piastowska  Cesarstwo
Przywódcy
książę Bolesław Chrobry cesarz Henryk II
Terytorium Polski ok. r. 1020.

Pokój w Budziszynie (niem. Frieden von Bautzen, dolnołuż. Budyšyński měr) – polsko-niemiecki traktat pokojowy zawarty między Bolesławem I Chrobrym a cesarzem Henrykiem II, podpisany 30 stycznia 1018 w Budziszynie[1].

Na jego mocy została zakończona wojna toczona od 1015, a jednocześnie cały cykl prowadzonych od 1002 wojen o Czechy i Łużyce. Przy Polsce pozostały niezależne od cesarza Łużyce, Milsko i Morawy, Bolesław uzyskał też posiłki zbrojne na wyprawę kijowską, mającą na celu osadzenie na tronie kijowskim zięcia Bolesława – Świętopełka I Przeklętego[1][2].

Ponadto traktat utwierdzono małżeństwem Bolesława z Odą, córką Ekkeharda I, siostrą Hermana I, margrabiów Miśni[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Robert F. Barkowski, Budziszyn 1002-1018, Warszawa: Bellona, 2018, s. 219-220, ISBN 978-83-11-15281-6.
  2. a b Gerard Labuda, Pierwsze państwo polskie, Kraków: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989, s. 50-51, ISBN 83-03-02969-X.
  3. Charakter i znaczenie hołdu magdeburskiego Mieszka Bolesławowica z roku 1013 s. 161. Koronacje królewskie Bolesława. Chrobrego w 1000 i 1025 roku s. 281.