Dziecko piątku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziecko piątku
Autor Małgorzata Musierowicz
Typ utworu literatura dla dzieci i młodzieży
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1993
Wydawca Akapit-press

Dziecko piątku – dziewiąty tom cyklu Jeżycjada. Powieść autorstwa Małgorzaty Musierowicz, z ilustracjami autorki, wydana w 1993.

Krótko o treści[edytuj | edytuj kod]

Akcja powieści dzieje się przez kilka dni na przełomie czerwca i lipca 1993 roku. Książka opisuje losy Aurelii Jedwabińskiej, znanej jako Genowefa Bombke vel Pompke z Opium w rosole. Po śmierci matki zaczyna dziwnie się zachowywać. Unika znajomych i przyjaciół. Podkochuje się w dorosłym Maćku Ogorzałce, który jest mężem Kreski, najlepszej przyjaciółki Aurelii. Dziewczyna ma słaby kontakt z ojcem, który kiedyś zostawił ją i jej matkę, a z którym po śmierci matki zamieszkała. Wraz z Konradem Bitnerem, przypadkowo spotkanym po zakończeniu roku szkolnego, odwiedzają Martę Jedwabińską, babkę dziewczyny. Dla Aurelii jest to ucieczka od smutku. Dziewczyna zaczyna dochodzić do siebie. O jej względy zabiegają Artur, siostrzeniec Maćka Ogorzałki i Konrad. W końcu Aurelia zaczyna dogadywać się z ojcem i Kreską (której przez jakiś czas unikała z powodu komplikacji natury uczuciowej).

W powieści ukazane są też wątki rodziny Borejków. Gabriela zamartwia się swoimi córeczkami, a wkrótce wychodzi na jaw, że jest w ciąży. Przy okazji rodzinie Borejków przybywa nowy znajomy – pan Jankowiak, który najwyraźniej bardzo polubił babcię Jedwabińską.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Aurelia Jedwabińska (Geniusia) – główna bohaterka, uczennica poznańskiego liceum. Córka Ewy i Eugeniusza Jedwabińskich, wnuczka Marty Jedwabińskiej.
  • Konrad Bitner (Kozio) – kolega ze szkoły Aurelii, zabiega o jej względy, ma swój mały teatrzyk kukiełkowy, brat Beaty "Bebe" Bitner. Niski i chudy, za to bardzo inteligentny i kulturalny.
  • Artur (Arturek-Gburek) – dwudziestoletni siostrzeniec Macieja i Piotra Ogorzałków, wysoki, przystojny, dobrze zbudowany i pewny siebie. Mieszkaniec Pobiedzisk, również zabiega o Aurelię, chce studiować architekturę. Konrad postrzega go jako gbura.
  • Marta Jedwabińska (Babcia) – babcia Aurelii, matka Eugeniusza. Jej mąż zaginął podczas II wojny światowej, od tamtej pory samotnie wychowywała syna. Doświadczona życiowo i mądra kobieta, mimo wielu tragedii w życiu ma pozytywne nastawienie do niego, nie brakuje jej poczucia humoru.
  • Bronisław Jankowiak – woźny w szkole, do której uczęszcza Aurelia z Konradem. Zgorzkniały starszy pan, wdowiec, cierpi z powodu samotności. Zaprzyjaźnia się z Różą i Laurą.
  • doc. dr hab. Eugeniusz Jedwabiński – ojciec Aurelii, syn Marty. Rozwiedziony z matką Aurelii, po jej śmierci przygarnął córkę do siebie (tj. domu pani Moniki, z którą pozostaje w nieformalnym związku). Mimo wieku jest niedojrzały emocjonalnie, zamknięty w sobie, nie dogaduje się z córką.
  • Grzegorz Stryba – mąż Gabrieli (od roku), ojczym Laury i Róży. Próbuje znaleźć wspólny język z pasierbicami.
  • Gabriela Stryba (de domo Borejko, primo voto Pyziak) – matka Laury i Róży, siostra Idy, Natalii i Patrycji. Żona Grzegorza, ma za sobą nieudane małżeństwo z Januszem Pyziakiem. Powszechnie lubiana ze względu na skromność i chęć niesienia pomcy innym.
  • Janina Ogorzałka z domu Krechowicz (Kreska) – wnuczka profesora Dmuchawca, żona Maćka Ogorzałki oraz przyjaciółka Gabrysi i Aurelii.
  • Profesor Czesław Dmuchawiec – dziadek Kreski, emerytowany nauczyciel języka polskiego, przyjaźnił się z panem Jankowiakiem.
  • Róża Pyziak (Pyza) – córka Gabrieli Borejko i Janusza Pyziaka, starsza siostra Laury. Jest dojrzała jak na swój wiek i bardzo odpowiedzialna.
  • Laura Pyziak (Tygrysek) – córka Gabrieli Borejko i Janusza Pyziaka, młodsza siostra Róży. Sprawia kłopoty wychowawcze.
  • Pani Monika - konkubina Eugeniusza Jedwabińskiego, zamieszkał u niej po rozwodzie z matką Aurelii. Kobieta ładna i zadbana, jednak oschła i niemiła. Ze wzajemnością nie lubi Aurelii.
  • Pani Klimasowa - woźna w szkole, zmienniczka pana Jankowiaka.