Dziennik Domowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziennik Domowy
Ilustracja
Numer z 1840
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Królestwo PrusWielkie Księstwo Poznańskie
Adres Poznań
Język polski
Pierwsze wydanie 1840
Ostatnie wydanie 1847
Redaktor naczelny Napoleon Kamieński
Średni nakład 800 egz.

Dziennik Domowytygodnik (potem dwutygodnik) dla kobiet, ukazujący się w Poznaniu w latach 1840-1847, w nakładzie 800 egzemplarzy.

Czasopismo poświęcone było życiu domowemu, towarzyskiemu, modzie oraz kuchni i adresowane było przede wszystkim do kobiet sympatyzujących ze środowiskiem organiczników i obozem demokratycznym. Pismo zawierało rubrykę beletrystyczną i publicystyczną. Ilustrowane było barwnymi rycinami, głównie dotyczącymi mody, zwłaszcza paryskiej. Było to pierwsze w Poznaniu czasopismo, które podjęło walkę o emancypację kobiet. Główni współpracownicy tytułu to: Karol Libelt, Jędrzej Moraczewski, Paulina Wilkońska, Klementyna Hoffmanowa oraz Edward Dembowski, Józef Ignacy Kraszewski i Seweryn Goszczyński[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zygmunt Boras, Lech Trzeciakowski, W dawnym Poznaniu, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1971, s.264-265

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • WBC - dostęp 1.2.2015