Dzik (ciągnik jednoosiowy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzik-2 z przyczepą

Dzik - seria uniwersalnych jednoosiowych mikrociągników małej mocy, przeznaczonych do prac pomocniczych w leśnictwie i ogrodnictwie[1].

Projekt w oparciu o dwusuwowy silnik spalinowy z Wytwórni Sprzętu Mechanicznego typu S-82 opracowano w roku 1957 we Wrocławskim Biurze Konstrukcyjnym Leśnictwa, w roku następnym wyprodukowane zostały trzy pierwsze egzemplarze, a w 1959 podjęta została produkcja seryjna. W ciągu roku seryjnej produkcji wypuszczono na rynek ponad 300 szt. ciągników "Dzik 1", każdy wyposażony w silnik S-82 o mocy ok. 8 KM. Jeszcze w tym samym roku wstrzymano produkcję tej wersji ciągnika i wkrótce opracowano wersję całkowicie zmodernizowaną, oznaczoną marką "Dzik-2" i wyposażoną w silnik S-261C (8,5 KM), prostszy i ekonomiczniejszy od poprzedniego. Weszła ona do produkcji w roku 1960. Na przełomie lat 60. i 70. wprowadzona została na rynek wersja ciągnika "Dzik-21" wyposażona w silnik typu 160.03 o mocy 11 KM. Ciągniki produkowane były w w Gorzowskich Zakładach przemysłu Maszynowego Leśnictwa.

Około roku 1980, zapewne widząc kres świetności ciągników jednoosiowych, wyprodukowano ostatnią serię ciągników "Dzik-21". Tym razem produkcją zajęła się Wytwórnia Urządzeń Komunalnych "WUKO" w Stąporkowie. Jednostkę napędową nadal stanowił silnik WSM typ 160. Zamiast oryginalnej, charakterystycznej maski z jednym centralnym reflektorem stosowanej w ciągniku "Dzik" wykorzystano odpowiednio dopasowaną maskę stosowaną w ciągnikach "Ursus C-330", posiadającą dwa boczne reflektory.

Skonstruowano też specjalne narzędzia napędzane silnikiem tego mikrociągnika: pług obrotowy MPO-1, pług MPN-1, bronę zębową MBZ-3, bronę talerzową MBT-1,3, kultywator MKL-7, glebogryzarkę MGG-70, siewnik zbożowy MKR-11b, wielorak MWR-2, opryskiwacz MOR-200, kosiarkę boczną MBK-1,2, przetrząsaczo-zgrabiarkę MZK-3, kopaczkę do ziemniaków MRZ-1, wyorywacz do buraków MWB-1, przyczepę P-308 (do ciągnika Ursus C-308), PM5 (do ciągnika Dzik 21 WUKO) oraz T-800 (do ciągnika Dzik 2, Dzik 21) i wózek do maszyn MWZ-2.

Jednocylindrowe silniki ciągnika "Dzik" miały pojemność 350 cm³, chłodzone były powietrzem i miały moc ok. 8 KM. Maksymalna prędkość pojazdu wynosiła ok. 15 km/h, a jego masa – 502 kg ("Dzik 1" - 400 kg). Skrzynia biegów tego pojazdu miała trzy biegi do przodu plus bieg wsteczny, przedni (na specjalne żądanie) i tylny wałek odbioru mocy, uniwersalny zaczep narzędzi i możliwość ciągnięcia jednoosiowej przyczepki o ładowności 800kg. Ciągnik kierowany był przy pomocy kierownicy typu motocyklowego, dzięki której kierowca siedzący na specjalnym siodełku (zamontowanym do przyczepki lub maszyny) mógł skręcać pojazdem skręcając całą osią, na której zainstalowany był silnik ciągnika. Ciągnik posiadał możliwość blokowana obu kół lub jednego(prawego albo lewego). Koła pojazdu miały rozstaw kół regulowany w zakresie 640 - 940 mm ("Dzik 1" - 580 - 950 mm).

Silniki zdemontowane z "Dzików" często wykorzystywane bywały w gospodarstwach rolnych do napędu innych maszyn, dlatego niewiele z tych pojazdów zachowało się do czasów współczesnych w stanie nadającym się jeszcze do użytku. Czasem spotyka się jeszcze przy pracy ciągniki "Dzik 2", "Dzik 21" i "Dzik 21 WUKO", a "Dziki 1" można spotkać jako zabytek.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]