E-PR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

e-PR to działania Public Relations w głównej mierze skupiające się na narzędziach dostępnych w Internecie, w tym w mediach społecznościowych[1]. Dzięki nim można kształtować wizerunek, komunikować się z mediami (głównie elektronicznymi), rozwijać bazę dziennikarzy oraz portali internetowych.

W przeszłości posługiwano się sformułowaniem Internet Public Relations (Internet PR), które można zdefiniować jako funkcje zarządzania umożliwiającą komunikację pomiędzy przedsiębiorstwem a jego otoczeniem zewnętrznym i wewnętrznym, o charakterze ciągłym i planowym, poprzez narzędzia sieci internet[2]. Obecnie branża posługuje się coraz częściej sformułowaniem digital PR[3].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

E-public relations to działania skupiające się przede wszystkim na przestrzeni Internetu i rzeczywistości wirtualnej. Wszystkie działania z zakresu public relations realizowane w sposób elektroniczny z wykorzystaniem technologii w ogólnoświatowym systemie połączeń między komputerami. Obszar cyfrowy stał się kolejnym medium wymiany informacji oraz wszelkiego rodzaju działalności człowieka, gdzie nie mogło zabraknąć narzędzi z zakresu marketingu. Na początku tworzone relacje, identyfikacja wizualna czy kreowany wizerunek otrzymały nazwę od miejsca swojego działania, Internet Public Relations, aktualnie w zmienionej nazwie Digital Public Relations. „Niezależnie od przyjętej definicji nowych mediów, analizując działania public relations warto przywołać słowa «PR jest o ludziach, nie o narzędziach», aby więc zobaczyć możliwości wykorzystania przestrzeni online w działaniach PR, należy obserwować ją przez pryzmat jednostek i społeczności funkcjonującej w jej obszarze. Słowa komunikować się «z», nie «do» zmieniają perspektywę realizowanych strategii, a oczywistym staję się komunikowanie z otoczeniem o dialog. Dialog, który może być początkiem budowania lojalności i wiarygodności organizacji, tworzeniem przestrzeni dla zaufania, konsekwentną praca nad wizerunkiem, zbudowanym na stabilnej podstawie. Obserwując działania organizacji w przestrzeni nowych mediów na szczególna uwagę zasługują media społecznościowe”[4].

Działania public relations osadzone w przestrzeni internetu, umożliwiającej użytkownikom uzupełnienie dotychczas przyjmowanej roli odbiorcy treści, o rolę kreatora treści. Wydaje się, że do tej pory PR nie miał tyle możliwości, aby poprzez konwergencję różnych instrumentów i odpowiedni dobrana strategię stworzyć synergię z odbiorcami wzajemnych relacji. Z drugiej strony w historii nie było narzędzi umożliwiających tak szybka wymianę informacji użytkowników z całego świata w sposób nieograniczony, w ten sposób tworzeniem zagrożeń mogących naruszyć wizerunek organizacji, przedsiębiorstwa lub osoby. Społeczności internetowe pojawiły się w zasadzie wraz z rozpoczęciem wykorzystywania internetu. Nawiązując do funkcji public relations jako dziedziny marketingu z zakresu budowania pożądanego wizerunku firmy lub osoby i efektywnej komunikacji z otoczeniem uwzględniającej sprężenie zwrotne. Podział ze względu na aktywną lub bierną działalność w wirtualnej rzeczywistości, może być kreowaniem wizerunku i prezentowaniem podmiotu w dobrym świetle lub nawiązaniem bezpośredniego kontaktu z publicznościom. Podstawowa różnica to komunikacja bezpośrednia, która jest aktywną formą prezentowanych treści nastawionych na reakcję i wzbudzenie zainteresowania. Celem w tym przypadku nie jest tylko informacja o przedsiębiorstwie, instytucji lub osobie, a pełnienie roli administracyjno-moderatorskiej oceniającej treści, przy jednoczesnym uczestnictwie w działaniach, lecz na wyższym poziomie. Celem jest zapobieganie nadużyciom wynikającym z wolności słowa w Internecie, reakcji na możliwe ataki zewnętrzne oraz gaszeniem pożarów często wywołanych przez błędną strategie. Bierna postawa pozwala na większą kontrolę prowadzonych działań z zakresu public relations to przede wszystkim informacja. Pokazywanie treści w interesujących obszarach ze względu na grupę docelową, artykułów informujących o mocnych stronach i wszelkiego rodzaju audio-wizualnych komponentów zwracających uwagę widza.

Narzędzia[edytuj | edytuj kod]

Do narzędzi e-PR (inaczej też nazywanego net PR) można zaliczyć:

  • biuro prasowe online
  • konferencje prasowe online
  • mailingi
  • elementy marketingu wirusowego
  • działania NPRS
  • konkursy online
  • narzędzia platform VIDEO

Cele[edytuj | edytuj kod]

E-public relations (digital public relations) jest przeniesieniem działań z zakresu relacji z otoczeniem do wirtualnej rzeczywistości. Zastosowanie nowych technologii oddziaływania na klienta oraz nauka polegająca na wykorzystaniu istniejących możliwości i wykorzystaniu ich w sposób efektywny. Niezmienne pozostają ogólne funkcje i cele z zakresu tradycyjnego public relations, wykorzystując definicje oparte na doświadczeniu prowadzenia tych działań. Różnice występują w obszarze ich stosowania: metod rozpoznania potrzeb odbiorcy-internauty za pomocą nowych technologii; określenia strategii i polityki działania na rynku internetowym; wyboru narzędzi, dzięki którym oddziaływania na odbiorcę jest celowane - personalizowane; metod kontroli skuteczności i efektywności działań. Tym samym digital public relations to pojęcie bardzo szerokie, wynikające z klasycznej formy i przeniesieniu jej na nowy obszar działań i narzędzi - wirtualnej rzeczywistości i na wszystkich płaszczyznach działań internetowych.

Funkcje e-public relations to: informacyjna, pobudzająca oraz edukacyjna i rozrywkowa. Informacja jest ważnym elementem public relations i wartością dodaną w formie wiedzy o marce, firmie, instytucji lub osobie. Jednym z podstawowych warunków gwarantujących skuteczność informacji jest komunikacja odpowiednio dopasowana do grupy docelowej. Miejscem działań jest Internet i narzędzia digitalowe, uwzględniające sposób publikowanych treści. W porównaniu z innymi obszarami public relations, te prowadzone w internecie cechuje niebywała zmienność. Przyczyną tak dużej dynamiki są sami odbiorcy, mogący wymieniać otrzymane informacje i komentować ich treść. Największym zagrożeniem są sytuacje kryzysowe, bowiem użytkownicy mają możliwość natychmiastowego reagowania na zamieszczane treści. Jest to widoczne szczególnie wśród najmłodszych pokoleń Z oraz Alfa korzystających z mobilnych technologii. Rekordowo szybkie pozyskanie szerokiej publiczności jest trudne, a utrwalenie ich zaangażowania przez wiele lat to już prawdziwa trudność. Szczególnie ważny aspekt stanowi budowanie publiczności oraz dostarczanie internautom aktualnej informacji o działaniach przez narzędzia tradycyjne, i internetowe. Funkcja edukacyjna i rozrywkowa pojawia się przede wszystkim w mediach społecznościowych w formie: blogów; grup zrzeszonych pod daną marką; informacji na portalach społecznościowych. Materiały edukacyjne pojawiają się na stronach firmowych, profilach związanych z firmą, instytucją lub osobą.

Głównym celem działania e-public relations jest rozpoznawanie potrzeb interesującej nas grupy docelowej internautów na zasadzie zbierania informacji, personalizacji działań opartych o analizowanie danych i sprężenia zwrotnego w nawiązaniu relacji, często za pomocą nowych technologii: automatyzacja marketingu, ang. marketing automation. Dodatkowymi celami są:

Budowa wizerunku[edytuj | edytuj kod]

Budowanie profilu marki w internecie to nie tylko inwestycja w najlepsze i najdroższe narzędzia w najpopularniejszych portalach lub współpraca z influencerami i blogerami. Jeżeli zabraknie pomysłu na prowadzenie relacji z internautami i wizji do zbudowania interesującego przekazu, efekt nie będzie zadowalający. Opracowanie głównego motywu, idei z uwzględnieniem szerokiego dostępu do danych o internautach, którzy staja się źródłem prowadzonych działań. Stąd szczególny nacisk na potrzeby grupy docelowej i przyciągnięcie uwagi na standardowe i mniej standardowe treści, uwzględniając nowe technologie;

Budowa społeczności[edytuj | edytuj kod]

Gromadzenie szerokiej publiczności - wykorzystanie potrzeby przynależności lub tworzenie społeczności na rzecz danej firmy, instytucji lub osoby – popularyzatorzy danej marki stają się jej ambasadorami. Lead, czyli jednostka-użytkownik dobrowolnie przekazujący dane kontaktowe jako wyraz zainteresowania marką. Prowadzenie działań digital public relations gwarantuje wysoką elastyczność, lecz zasady komunikacji to ważny aspekt kontroli nad użytkownikami. Monitorowanie i śledzenie naszej publiczności oraz zaawansowane narzędzia digitalowe umożliwiają takie działania. Jednak w świecie wirtualnym, szybkich informacji, konkurencji na rynku światowym, trudno jest nakłonić odbiorcę do lojalności;

Zwiększenie rozpoznawalności marki[edytuj | edytuj kod]

Potrzeba komunikacji z internautami oraz pozyskiwanie sprężenia zwrotnego, ang. feedback. Trzeci cel to kwestia możliwości pomiaru wpływu działań komunikacyjnych w danym serwisie i wzmocnienie wizerunku marki w umyśle odbiorców. Należy brać tu pod uwagę szereg mierników – od danych statystycznych i analitycznych udostępnianych przez poszczególne platformy, przez efektywność działań public relations, czy dodatkowe zewnętrzne badania wizerunkowe, przeprowadzone przez analizę danych przy pomocy programów analitycznych;

Zwiększenie efektywności zarządzania kryzysowego[edytuj | edytuj kod]

Zwiększanie efektów działań w poprawie satysfakcji odbiorców, szczególnie w sytuacjach kryzysowych. Jeżeli marka przeniesie założenia public relations na płaszczyznę internetu, zbuduje społeczność dialogu i otwartości, nie można zapomnieć o tym, że przede wszystkim ma to służyć celom biznesowym marki, a niekoniecznie być samodzielnym działaniem marketingowym. Pamiętając, że online oznacza konsekwentnie publikowane treści, atrakcyjne i angażujące publiczność. Specyfika komunikacji wirtualnej to zasięg internetu, który powoduję ciągłą aktywność użytkowników w różnych strefach czasowych. Rozmowę, zabawa czy inne formy aktywności przy jednoczesnej konieczności szybkiej reakcji na sytuacje kryzysowe 24-godziny na dobę to konsekwencja bycia online. Strategia działań komunikacyjnych w internecie powinna być spójna z przyjętymi założeniami komunikacji w innych obszarach (działań marketingowych i reklamowych offline i online) i dążyć do wzajemnego wsparcia dzięki synergii komunikacyjnej.

E-PR jako część zintegrowanej komunikacji w Internecie[edytuj | edytuj kod]

E-public relations w związku z wciąż rozwijającymi się narzędziami komunikacji w Internecie i możliwością oddziaływania za ich pomocą na publiczność wymaga stosowania koncepcji zintegrowanej komunikacji marketingowej. Synergia powinna odbywać się na poziomie tradycyjnych narzędzi jak wizja, misja, główne założenia public relations oraz promotion mix i marketingu mix. Wzrosło również wykorzystanie działań marketingowych w mediach społecznościowych, które są częścią Web 2.0 na zasadzie interakcji, czyli feedbacku przez użytkowników wirtualnej rzeczywistości. Digital public relations to jeden element z rozwiązań internetowych z zakresu komunikacji z odbiorcą. Skuteczna relacja z marką powinna odbywać się na wielu płaszczyznach w tym coraz częściej wirtualnych dzięki powszechnej dostępności i informatyzacji społeczeństwa. To spójne pod względem treści informacje, celowane w spersonalizowaną grupę docelową. Zatem zintegrowana komunikacja internetowa może być definiowana jako przekaz do użytkowników Internetu, będąc częścią narzędzi ZKM. Wybranie odpowiednich kanałów komunikacji w oparciu o personę lub ogólną grupę docelową to spersonalizowane social media. Tworząc zintegrowaną komunikacje internetową należy pamiętać, że w zależności od wybranych form komunikacja będzie bardziej lub mniej skuteczna. „Jest to ewolucyjne podejście do przestrzeni internetowej i obecnych w niej uczestników - tworzenie takich środowisk internetowych, w których następowałoby nie tylko skupianie użytkowników Internetu, ale także budowanie społeczności wirtualnych opartych na wiedzy oraz modyfikowanie i rozwijanie serwisów zgodnie z preferencjami internautów (personalizacja treści). Cechami charakteryzującymi Web 2.0 są: interaktywność, funkcjonalność (rozwiązania przyjazne użytkownikom), możliwości multimedialne i interakcyjne, duże zainteresowanie i popularność stron WWW oraz współtworzenie treści przez internautów. Inne cechy to: możliwość nawiązywania kontaktów, łamanie istniejących zasad, partycypacja informacji, kreatywność oraz szybkość realizacji pomysłów. Wobec powyższego, działania s-marketingu muszą być dopasowane do specyfiki działań social mediów, gdzie największe znaczenie mają informacja i interakcja”[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kaczmarek-Śliwińska, M. (2013). Public relations w przestrzeni mediów społeczniościowych. Działania organizacji i jej pracowników Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej
  2. Kaczmarek-Śliwińska, M.: Internet Public Relations. Polskie realia działań public relations w Sieci, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 2010.
  3. Jess Camp, Traditional PR vs. Digital PR: What You Need to Know, Huffington Post, 25 sierpnia 2016 [dostęp 2017-06-23] (ang.).
  4. Kaczmarek-Śliwińska, M., Public relations w przestrzeni mediów społecznościowych. Działania organizacji i jej pracowników, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 2013, s. 9-10.
  5. Praca zbiorowa pod redakcją Macieja Dutko, Biblia e-biznesu, Wydawnictwo Helion, Gliwice 2013, s. 208.