EMT Luna X-2000

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luna X 2000[1]
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
Producent EMT
Typ UAV
Konstrukcja kompozytowa
Załoga 0
Dane techniczne
Napęd 1 x dwusuwowy silnik spalinowy
Wymiary
Rozpiętość 4,17 m
Długość 2,36 m
Wysokość 0,87 m
Masa
Startowa < 40 kg
Osiągi
Prędkość patrolowa 70 km/h
Pułap 3500 m
Długotrwałość lotu > 6 h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Niemcy

Luna X 2000niemiecki, rozpoznawczy, bezzałogowy aparat latający (UAV – Unmanned Aerial Vehicle) opracowany pod koniec lat 90. XX wieku przez bawarską firmę EMT, przeznaczony do działań podczas dnia i nocy. Aparat wykorzystywany jest przez niemieckie siły zbrojne.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Luna zbudowana jest z kompozytów z dwucylindrowym, dwusuwowym silnikiem spalinowym umieszczonym w specjalnej nadkadłubowej gondoli, napędzającym śmigło pchające. Aparat posiada kolorową kamerę TV wykorzystującą technologię CCD oraz stabilizowaną trójosiowo platformę obserwacyjną, na której mogą być montowane kamera podczerwieni (obraz z kamer przekazywany jest w czasie rzeczywistym do stanowiska kontroli lotu znajdującego się na ziemi), aparatura ECM (Electronic countermeasures – system przeciwdziałania radiolokacyjnego) lub ESM (Electronic Support Measures – system wykrywania, lokalizacji, identyfikacji, nagrywania i analizy sygnałów elektromagnetycznych). Luna startuje z katapulty, w której początkową prędkość nadaje Lunie rozciągnięta guma. Aparat ląduje na spadochronie. Lot może przebiegać w pełni autonomicznie po wcześniejszym zaprogramowaniu trasy i wykorzystaniu danych z odbiornika GPS znajdującego się na pokładzie, jak również aparat może być sterowany ze stanowiska naziemnego.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Luna znajduje się na uzbrojeniu jednostek lądowych armii niemieckiej, została wykorzystana bojowo podczas misji KFOR w Kosowie w 2000 roku następnie w Afganistanie i Macedonii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Łuczak. Bundeswehra stawia na bezpilotowce. „Raport”. 5, s. 46-50, 2002. ISSN 1429-270x.