Elisabeth Kulmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elizabeth Kulmann
Elizabeth Kulmann

Elizabeth Kulmann, z rosyjskiego Елисавета Борисовна Кульман/Jelissaweta Borissowna Kulman (ur. 17 lipca 1808 w Sankt Petersburgu, zm. 1 grudnia 1825, tamże), rosyjsko-niemiecka poliglotka, tłumaczka.

Pochodziła z niemieckiej rodziny z Alzacji osiadłej w Rosji. Córka Borisa Fiodorowicza Kulmanna i Marii z domu Rosenberg. Ojciec był urzędnikiem i emerytowanym kapitanem. Zmarł gdy Elizabeth była małą dziewczynką. Wychowywała się u Grosseheinricha, przyjaciela jej ojca. Wcześnie okazała niezwykłe zdolności językowe. Mając 12 lat przełożyła Anakreonta. W latach (1821-1825) wydała antologiczny zbiór utworów pod tytułem: "Wjenok" i "Russkija skazkji". Przeziębiwszy się podczas powodzi w 1824 roku zapadłą na suchoty. Leżąc w łóżku napisała: "Stjichotworenija Berenikje" i "Wołoszebnaja łampada". Pomnik tezuj pisarki znajduje się na Smoleńskim cmentarzu z napisem z Malherbe'a. Władała 11 językami m. in. niemieckim, rosyjskim, włoskim i łaciną.

Zbiór poezji został ogłoszony po jej śmierci w 1857 roku, wybór 1875. Utwory jej wydała Petersburska Akademia Umiejętności w 1833 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Saturnin Sikorski "Wielka Encyklopedia Powszechna Ilustrowana" (wyd 1892-1914. tom 41, str. 462)