Emil Martínez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emil Martínez
Ilustracja
Imię i nazwisko Emil José Martínez Cruz
Data i miejsce
urodzenia
17 września 1982
El Progreso,  Honduras
Pozycja pomocnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 64 kg
Informacje klubowe
Obecny klub CD Marathón
Numer 7
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2001–2004
2005–2006
2006–2008
2008
2009
2010
2010
2011
2012
2013
2013
2014–
CD Marathón
Alajuelense
CD Marathón
Shanghai Shenhua
Beijing Guo’an
Indios de Ciudad Juárez
Hangzhou
CD Marathón
Hunan Billows
CD Marathón
Hunan Billows
CD Marathón
? (?)
24 (4)
22 (10)
27 (9)
29 (5)
16 (1)
17 (1)
16 (4)
24 (8)
9 (4)
14 (1)
18 (4)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2002–  Honduras 66 (3)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 25 maja 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 25 maja 2016.

Emil José Martínez Cruz (ur. 17 września 1982 w El Progreso) – piłkarz honduraski grający na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj]

Emil Martínez jest wychowankiem klubu CD Marathón. Marathónem dwukrotnie zdobył mistrzostwo Hondurasu: Clausura 2002 i Clausura 2003. W latach 2005-2006 występował w Kostaryce w klubie Alajuelense Alajuela.

W latach 2006-2008 był ponownie zawodnikiem Marathónu, po czym wyjechał do Chin, gdzie występował w Shanghai Shenhua
Beijing Guo’an. Z Beijing Guo’an wygrał rozgrywki Chinese Super League. W pierwszą część 2010 roku spędził w Meksyku w Indios de Ciudad Juárez, a drugą w chińskim Hangzhou Greentown, po czym na początku 2011 powrócił do CD Marathón. Międzyczasie grał też w Hunan Billows.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W reprezentacji Hondurasu Martínez zadebiutował w 2002. W następnym roku uczestniczył w Złotym Pucharze CONCACAF. Na turnieju w USA wystąpił w dwóch meczach z Meksykiem i Brazylią. W 2007 po raz drugi uczestniczył w Złotym Pucharze CONCACAF, na którym Honduras dotarł do ćwierćfinału. Na turnieju w USA wystąpił w trzech meczach z Panamą, Meksykiem i Kubą. W 2011 po raz trzeci uczestniczy w Złotym Pucharze CONCACAF.

W 2008 Martínez uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich. Na turnieju w Pekinie wystąpił we wszystkich trzech przegranych meczach grupowych z Włochami, Kamerunem i Koreą Południową.

Bibliografia[edytuj]