Emiliano Rigoni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emiliano Rigoni
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Emiliano Ariel Rigoni
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1993
Colonia Caroya, Argentyna
Wzrost 181 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Atalanta BC
(wypożyczony z Zenitu Petersburg)
Numer w klubie 10
Kariera juniorska
Lata Klub
1998–2005 Bochas
2005–2013 Belgrano
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2013–2015 Belgrano 73 (8)
2016–2017 Independiente 46 (15)
2017– Zenit Petersburg 18 (0)
2018- Atalanta BC (wyp.) 0 (0)
W sumie: 137 (23)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2017–  Argentyna 2 (0)
  1. Aktualne na: 21 sierpnia 2018.
  2. Aktualne na: 21 sierpnia 2018.

Emiliano Ariel Rigoni (ur. 4 lutego 1993 w Colonia Caroya) – argentyński piłkarz pochodzenia włoskiego występujący na pozycji prawego skrzydłowego, obecnie gra na wypożyczeniu w Atalancie BC.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Rigoni pochodzi z miejscowości Colonia Caroya w prowincji Córdoba. Treningi piłkarskie rozpoczynał w lokalnej drużynie Bochas SC, skąd w wieku dwunastu lat przeniósł się do akademii juniorskiej klubu CA Belgrano z siedzibą w Córdobie – stolicy swojej prowincji[1]. Tam został przekwalifikowany na pozycję skrzydłowego (wcześniej występował głównie jako napastnik)[2]. Do pierwszej drużyny został włączony przez szkoleniowca Ricardo Zielinskiego i w argentyńskiej Primera División zadebiutował 4 sierpnia 2013 w przegranym 0:3 spotkaniu z Lanús. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił natomiast 16 lutego 2014 w wygranej 3:2 konfrontacji z Boca Juniors. Szybko został jednym z ważniejszych graczy ekipy – choć początkowo często pojawiał się na boiskach jako rezerwowy – i z biegiem czasu wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie. Ogółem barwy Belgrano reprezentował przez dwa i pół roku bez większych sukcesów.

W styczniu 2016 Rigoni przeszedł do czołowego klubu w kraju – CA Independiente. Władze ekipy z Avellanedy wykupiły 50% praw do jego karty zawodniczej za sumę 1,3 miliona dolarów[3]. Od razu został podstawowym piłkarzem ekipy, jednak gwiazdą ligi został dopiero kilka miesięcy później; po przyjściu do zespołu trenera Ariela Holana[4]. Podczas swojego pobytu w Independiente był najskuteczniejszym zawodnikiem drużyny, mimo iż występował głównie w drugiej linii. Imponował dynamiką, techniką, kondycją i umiejętnością posługiwania się w równym stopniu obiema nogami[5], współtworząc formację ofensywną z graczami takimi jak Emmanuel Gigliotti czy Ezequiel Barco. Zawodnikiem Independiente pozostawał przez półtora roku, nie odnosząc jednak większych osiągnięć zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.

W sierpniu 2017 Rigoni za sumę 9 milionów euro przeniósł się do rosyjskiego Zenitu Petersburg, podpisując z nim czteroletni kontrakt[6]. W tamtejszej Priemjer-Lidze zadebiutował 10 września 2017 w zremisowanym 0:0 meczu z Dinamem Moskwa.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W seniorskiej reprezentacji Argentyny Rigoni zadebiutował za kadencji selekcjonera Jorge Sampaolego, 5 października 2017 w zremisowanym 0:0 meczu z Peru w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata w Rosji.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. José Santiago: Emiliano Rigoni: Es lo que uno sueña (hiszp.). W: Día a Día [on-line]. publicadord7.diaadia.com.ar, 26 sierpnia 2013. [dostęp 7 stycznia 2018].
  2. Claudio Jose Minoldo: Emiliano Rigoni, del Bochas Sport Club a jugador clave del “pirata” cordobés (hiszp.). W: Primer Día [on-line]. semanarioprimerdia.com.ar, lipiec 2014. [dostęp 7 stycznia 2018].
  3. Independiente compró el 50% de Rigoni (hiszp.). W: Goal [on-line]. goal.com, 4 stycznia 2016. [dostęp 7 stycznia 2018].
  4. En Independiente valoran el buen momento de Rigoni (hiszp.). W: Télam [on-line]. telam.com.ar, 13 kwietnia 2017. [dostęp 7 stycznia 2018].
  5. Vicente Muglia: El que le pega con las dos (hiszp.). W: Olé [on-line]. ole.com.ar, 10 kwietnia 2017. [dostęp 7 stycznia 2018].
  6. Emiliano Rigoni se entrenó por primera vez en el Zenit y usará la camiseta número 10 (hiszp.). W: Toda Pasión [on-line]. tn.com.ar, 23 sierpnia 2017. [dostęp 7 stycznia 2018].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]