Emmanuel (Chrystus)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chrystus Emmanuel Szymona Uszakowa, 1686 r.

Chrystus Emmanuel (w hebr. עמנואל, czyli Emmanuel oznacza Bóg z nami) – ikonograficzny typ przedstawienia Chrystusa w wieku dziecięcym. Nazwa pochodzi od proroctwa Izajasza (Iz 7,14), spełniającym się w narodzeniu Chrystusa.

Powstanie ikon tego typu było odpowiedzią na herezję nestorianizmu, która głosiła rozdzielną dwoistość natury Chrystusa oraz odrzucała boskość Chrystusa-człowieka aż do Chrztu Pańskiego.

Chrystus Emmanuel pojawia się zarówno na samodzielnych ikonach, jak i w zestawieniu z innymi osobami, np. Bogurodzica z Młodzieńcem, Otiecziestwo itp.

Przedstawienie dziecka jako małego-dorosłego jest charakterystyczne dla ikonografii wschodniej i symbolizuje dojrzałość duchową. W przedstawieniu Emmanuela wyjątkowa jest też nie-dziecięca powaga. Nacisk na realizm i dziecięce cechy wyglądu Chrystusa-Emmanuela pojawił się w XIVw. pod wpływem sztuki zachodniej.