Eriocnemis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eriocnemis[1]
Reichenbach, 1849[2]
Przedstawiciel rodzaju – puchatek złotawy (E. mosquera)
Przedstawiciel rodzaju – puchatek złotawy (E. mosquera)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd krótkonogie
Rodzina kolibrowate
Podrodzina paziaki
Plemię Heliantheini
Rodzaj Eriocnemis
Typ nomenklatoryczny

Eriopus simplex Gould, 1849 = Trochilus cupreoventris Fraser, 1840

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Eriocnemis – rodzaj ptaka z podrodziny paziaków (Lesbiinae) w rodzinie kolibrowatych (Trochilidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 8–14 cm; masa ciała 4–6,4 g[7][8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Eriocnemis (Eriocnemys, Euryocnemis): gr. εριον erion – wełna; κνημις knēmis, κνημιδος knēmidos – but, sztylpa[9].
  • Aline: epitet gatunkowy Ornismyia aline Bourcier, 1843; Benoîte-Aline Bourcier z domu Jusserand (ok. 1860) żona francuskiego dyplomaty i badacza kolibrów C.-M. Julesa Bourciera[10]. Gatunek typowy: Ornismyia aline Bourcier, 1843.
  • Pholoe: Pholoë (żyła w 1 wieku p.n.e.) – rzymska kurtyzana[11]. Gatunek typowy: Eriocnemis dyselius Elliot, 1872 = Trochilus cupreoventris Fraser, 1840

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[12]:

Przypisy

  1. Eriocnemis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. xl. (niem.)
  3. a b C.L. Bonaparte. Conspectus Systematis Ornithologie. „Annales des Sciences Naturelles, Zoologie”. Quatrième Série. 1, s. 137, 1854 (fr.). 
  4. É. Mulsant. Catalogue des oiseaux-mouches ou colibris. „Annales de la Société Linnéenne de Lyon”. 22, s. 218, 1876 (fr.). 
  5. E.L. Bouvier. Faune ornithologique de Kessang (presqu'ile de ivialacca). „Bulletin de la Société Zoologique de France”. 2, s. 296, 1877 (fr.). 
  6. F. Gill & D. Donsker (red.): Hummingbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 7.3. [dostęp 2017-10-11].
  7. K.L. Schuchmann: Family Trochilidae (Hummingbirds). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 5: Barn-owls to Hummingbirds. Barcelona: Lynx Edicions, 1999, s. 639–641. ISBN 84-87334-25-3. (ang.)
  8. J. Fjeldså: Species Accounts of New Species. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal & D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. Specjalna: New Species and Global Index. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 208. ISBN 978-84-96553-88-0. (ang.)
  9. Jobling 2017 ↓, s. Eriocnemis.
  10. Jobling 2017 ↓, s. Aline.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Pholoe.
  12. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Heliantheini Reichenbach, 1853 (wersja: 2017-07-13). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-10-11].
  13. BirdLife International 2015, Eriocnemis godini [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2016-1 [dostęp 2016-09-03] (ang.).

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-10-11]. (ang.)