Ernest Breiter

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernest Breiter
Ilustracja
Ernest Teodor Breiter
Pełne imię i nazwisko Ernest Teodor Breiter
Data i miejsce urodzenia 22 października 1865
Dawidów obok Lwowa
Data i miejsce śmierci 1935
Wiedeń
poseł do Rady Państwa XI kadencji, członek Ukraińskiej Rady Narodowej Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej
Przynależność polityczna socjalista

Ernest Teodor Breiter (22 października 1865 w Dawidowie[1], zm. w 1935 w Wiedniu) – polski publicysta, niezależny socjalista, poseł do Rady Państwa XI kadencji, lwowski poseł do Rady Państwa w Wiedniu wybrany w 1911 roku[2], członek Ukraińskiej Rady Narodowej Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej.

Syn przedsiębiorcy robót kolejowych Wacława.

Przewodniczący Wydziału czytelni akademickiej we Lwowie w 1888[3].

W latach 1918–1919 członek Ukraińskiej Rady Narodowej ZURL, jak również rządu Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej.

Jedyny polski polityk, który poparł niepodległość Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, w związku z czym po przegranej przez nią wojnie polsko-ukraińskiej udał się na emigrację do Austrii. Współpracownik emigracyjnego rządu Sydora Hołubowycza.

Był autorem m.in. biografii Władysława Opolczyka[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lasocki, s. 425.
  2. Gazeta Lwowska. 21 czerwca 1911, nr 139, s. 1.
  3. Z czytelni akademickiej. „Kurier Lwowski”. Dodatek do Nr 331, s. 3, 28 listopada 1887.
  4. Władysław Opolczyk- bohater czy zdrajca?
  5. Władysław książę Opolski

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]