Ernesto Çoba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ernesto Çoba
Administrator apostolski diecezji szkoderskiej
Kraj działania  Albania
Data i miejsce urodzenia 16 lutego 1913
Laç
Data i miejsce śmierci 8 stycznia 1980
Tirana
Administrator apostolski Szkodry
Okres sprawowania 1952 - 1967
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 9 lutego 1936
Sakra biskupia 20 kwietnia 1952
Kościół tytularny Midaeum
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 20 kwietnia 1952
Konsekrator Bernardin Shllaku
Współkonsekratorzy Antonin Fishta
Nikollë Troshani

Ernesto Çoba (ur. 16 lutego 1913 w Laçu, zm. 8 stycznia 1980 w Tiranie[1]) – albański biskup katolicki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Papieskie Seminarium Duchowne w Szkodrze. W 1935 został diakonem, a 9 lutego 1936 przyjął święcenia kapłańskie, z rąk abp Giovanniego della Petra. W tym samym roku rozpoczął pracę dydaktyczną w seminarium, prowadził także lekcje religii dla dzieci i młodzieży w Szkodrze, a także pomagał w pracy proboszczowi parafii w Szkodrze. W 1946 po śmierci abp Gaspera Thaçiego i aresztowaniu ks. Mikela Koliqiego kierował parafią katolicką w Szkodrze. Brał udział w negocjacjach z władzami komunistycznymi na temat statusu Kościoła katolickiego w Albanii.

20 kwietnia 1952 został wyświęcony na biskupa przez ostatniego żyjącego hierarchę albańskiego Bernardina Shllaku, jako tytularny biskup Midaeum. W tym czasie pełnił funkcję administratora apostolskiego w archidiecezji szkoderskiej. Po śmierci Bernardina Shllaku samodzielnie kierował sprawami archidiecezji.

W 1967 decyzją władz komunistycznych w całym kraju zamknięto świątynie i ogłoszono Albanię krajem ateistycznym. 6 lutego grupa młodzieży komunistycznej uprowadziła abp Ernesto Çobę z jego rezydencji. Przyprowadzono go na główny plac Szkodry, gdzie został pobity i znieważony[2]. W tym samym roku zamieszkał z własną rodziną, nadal kontynuując w ukryciu działalność duszpasterską i utrzymując kontakty ze Stolicą Apostolską za pośrednictwem włoskiej ambasady w Tiranie. 29 kwietnia 1976 został aresztowany przez funkcjonariuszy Sigurimi i postawiony przed sądem. 29 kwietnia 1977 sąd okręgowy w Szkodrze skazał go na karę 25 lat więzienia za utrzymywanie nielegalnych kontaktów z Watykanem, za pośrednictwem ambasady włoskiej i za prowadzenie agitacji przeciwko władzy ludowej. Karę odbywał początkowo w Ballshu. Pobity przez strażników więziennych trafił do szpitala więziennego w Tiranie, gdzie zmarł[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Azem Qazimi: Fjalor Enciklopedik i Viktimave te Terrorit Komunist, tom I.. Tirana: 2012, s. 253-254. ISBN 978-9928-168-01-6. (alb.)
  2. Owen Pearson: Albania in the Twentieth Century, A History: Volume III. New York: I.B. Tauris, 2006, s. 348. ISBN 978-1-84511-105-2.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]