Erwin Rössner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Erwin Rössner (ur. 24 września 1890, zm. 8 stycznia 1963 w Londynie) – podpułkownik taborów Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj]

Przed przyjęciem do Wojska Polskiego pełnił służbę w Cesarskiej i Królewskiej Armii. W czasie wojny z bolszewikami, do marca 1920 roku kierował Referatem Taborowym Frontu Podolskiego[1], a następnie dowodził Szkołą Podchorążych Taborowych, a po jej zakończeniu Oficerską Szkołą Wojsk Taborowych i Szkołą Podoficerów Taborowych (w tym czasie pozostawał oficerem nadetatowym 7 Dywizjonu Taborów). Z dniem 1 października 1925 roku mianowany został dowódcą 10 Szwadronu Taborów w Przemyślu. Następnie przeniesiony został do Kadry Oficerów Taborowych i przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień w Przemyślu. Po odbyciu praktyki wyznaczony został na stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień w Brzeżanach. Zmarł tragicznie 8 stycznia 1963 roku w Londynie. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie[2].

Awanse[edytuj]

  • major – 30 lipca 1920 r. zatwierdzony w stopniu majora, w Wojskach Taborowych z dniem 1 kwietnia 1920 r.
  • podpułkownik – zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 r. w korpusie oficerów zawodowych taborowych (w 1924 r. zajmował 11 lokatę, w 1928 r. – 7, a w 1932 r. – 3)

Ordery i odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 10.04.1920 roku.
  2. Nekrolog Erwina Rössnera. pism.co.uk. [dostęp 2017-04-05].

Bibliografia[edytuj]

  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 944, 949.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 518, 521.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 283, 511.