Erwin Rössner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Erwin Rössner
Erwin Rössner Edler von Tannenhorst
podpułkownik taborów podpułkownik taborów
Data urodzenia 24 września 1890
Data i miejsce śmierci 8 stycznia 1963
Londyn
Przebieg służby
Siły zbrojne cesarska i królewska Armia
Wojsko Polskie
Jednostki Dowództwo Okręgu Korpusu Nr X
PKU Brzeżany
KRU Brzeżany
Stanowiska szef taborów okręgu korpusu
komendant PKU
komendant rejonu uzupełnień
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Erwin Rössner (ur. 24 września 1890, zm. 8 stycznia 1963 w Londynie) – podpułkownik taborów Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień rotmistrza został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917 roku w korpusie oficerów taborowych. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był Batalion Taborów Nr 11[1].

W czasie wojny z bolszewikami, do marca 1920 roku kierował Referatem Taborowym Frontu Podolskiego[2], a następnie dowodził Szkołą Podchorążych Taborowych. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Wojsk Taborowych, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej[3].

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów taborowych[4]. Później dowodził Oficerską Szkołą Wojsk Taborowych i Szkołą dla Podoficerów Wojsk Taborowych, pozostając oficerem nadetatowym 7 Dywizjonu Taborów[5][6]. 1 października 1925 roku został przeniesiony do 10 Szwadronu Taborów w Przemyślu na stanowisko dowódcy szwadronu[7]. W lipcu 1926 roku został przeniesiony do kadry oficerów taborowych z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X na stanowisko szefa Szefostwa Taborów[8]. W listopadzie 1927 roku został wyznaczony na stanowisko kierownika referatu taborowego w 10 Okręgowym Szefostwie Artylerii i Uzbrojenia w Przemyślu[9]. W następnym miesiącu został przydzielony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Postawach[10]. W kwietniu 1928 roku został zwolniony ze stanowiska rejonowego inspektora koni w Postawach z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Przemyśl na okres sześciu miesięcy celem odbycia praktyki poborowej[11][12]. W listopadzie tego roku, po odbyciu praktyki, został przeniesiony służbowo do Powiatowej Komendy Uzupełnień Brzeżany na stanowisko komendanta[13][14]. W 1938 roku dowodzona przez niego jedonstka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Brzeżany, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”.

Zmarł tragicznie 8 stycznia 1963 roku w Londynie. Trzy dni później został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie[15].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1503, 1556.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 10 kwietnia 1920 roku, s. 251.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 692.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 281.
  5. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1034, 1039.
  6. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 944, 949.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 109 z 21 października 1925 roku, s. 585, 587.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 26 lipca 1926 roku, s. 229, 231.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 29 listopada 1927 roku, s. 345.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku, s. 368.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 130.
  12. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 518, 521.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 358.
  14. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 283, 511.
  15. Nekrolog Erwina Rössnera. pism.co.uk. [dostęp 2017-04-05].
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 15.
  17. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1556.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]