Eugeniusz Zadrzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eugeniusz Zadrzyński (ur. 24 grudnia 1915 w Wyszkowie[1], zm. 12 marca 2002) – polski inż. elektryk, polityk, pułkownik ludowego Wojska Polskiego, zastępca szefa Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego od sierpnia 1945 do 1946[2].

W latach 1933-1939 studiował na Politechnice Warszawskiej i jednocześnie był członkiem ZNMS "Życie", krótko pracował w warszawskiej elektrowni jako technik, 1939-1941 studiował na Politechnice Lwowskiej, w 1941 wstąpił do Komsomołu. Po ataku Niemiec na ZSRR pracował jako kierownik laboratorium elektrycznego w kombinacie naftowym w Gurjewie, od 1943 służył w ludowym WP, w 1945 był zastępcą szefa Departamentu Poboru i Uzupełnień MON, następnie zastępcą dyrektora Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. Od 1944 należał do PPR/PZPR. Od 7 lipca 1956 był tymczasowym kierownikiem resortu energetyki w rządzie Józefa Cyrankiewicza, w 1959 został delegatem na III Zjazd PZPR. Został pochowany na wojskowych Powązkach[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  2. Zbigniew Palski, Kadry organów Informacji Wojska Polskiego, w: Przegląd Historyczny 84/8, 1993, s. 480.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze, www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2017-11-18] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]