Eurydyka (driada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eurydyka
Εὐρυδίκη
driada
Ilustracja
Charles-François Lebœuf: Umierająca Eurydyka, rzeźba, 1822, Luwr, Paryż
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Mąż Orfeusz

Eurydyka (także Eurydike; gr. Εὐρυδίκη Eurydíkē, łac. Eurydice) – w mitologii greckiej jedna z driad[1] lub menad, które nocami spotykały się wśród trackich pustkowi i oddawały cześć Dionizosowi urządzając bachanalie.

Uchodziła za żonę Orfeusza[1][2][3]. Zmarła od ukąszenia jadowitego węża[1][3][4]. Nastąpiła na węża podczas zbierania ziół w lesie w dolinie rzeki Penejos w pobliżu Tempe w Tesalii uciekając przed myśliwym Aristajosem. Nimfy leśne opowiedziały o tym Orfeuszowi, który to niezwłocznie udał się do podziemnego świata zmarłych.

Orfeusz błagał Hadesa o jej powrót na ziemię: zmiękczył wolę boga podziemi i jego żony Persefony żałosną pieśnią. Hades zgodził się wydać Eurydykę pod jednym warunkiem – Orfeusz miał z nią wyjść z podziemi idąc pierwszy i nie oglądając się za siebie. Gdy jednak małżonkowie zbliżali się do wyjścia i widać już było światło słońca, Orfeusz – wbrew zakazowi – obejrzał się, by ujrzeć twarz Eurydyki i utracił swą żonę na zawsze[1][2][3].

Mit o Eurydyce i Orfeuszu był wielokrotnie wykorzystywany w kulturze, upodobała go sobie zwłaszcza opera. W 1600 roku powstała druga opera Jacopo Periego i równocześnie druga opera w historii, a pierwsza zachowana, zatytułowana właśnie Eurydyka (Euridice). Tą samą tematyką zajmowali się później również m.in. Claudio Monteverdi (Orfeusz), Christoph Willibald Gluck (Orfeusz i Eurydyka) i Jacques Offenbach (Orfeusz w piekle). Do mitu o Orfeuszu i Eurydyce odnosi się również film Czarny Orfeusz.

Przypisy

  1. a b c d Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 94. ISBN 83-04-04673-3.
  2. a b Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 129. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. a b c Mity o herosach. W: Michał Pietrzykowski: Mitologia starożytnej Grecji. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1979, s. 180–182. ISBN 83-221-0111-2.
  4. Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 329–330. ​ISBN 80-8046-098-1​.

Bibliografia[edytuj]

  1. Eurydice (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-02-08].
  2. Kronika Opery. Wydawnictwo Kronika, 1993. ISBN 83-900331-7-8.
  3. Carlos Parada: Eurydice (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-02-08].
  4. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Eurydice (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-26].
  5. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Eurydice1 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-26].