Eve Muirhead

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eve Muirhead
Eve Muirhead
Eve na ZIO 2010
Państwo  Szkocja
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1990 [1]
Perth  Szkocja
Miejsce zamieszkania Blair Atholl[1]  Szkocja
Wzrost 173[1] cm
Masa ciała 66[1] kg
Gra praworęczna
Klub Dunkeld Curling Club
Drużyna
Skip Eve Muirhead
Trzecia Anna Sloan
Druga Vicki Adams
Otwierająca Sarah Reid
Występy
ZIO 2 (2010, 2014)
5 (2009, 2010, 2011, 2012, 2013)
MŚ juniorów 4 (2007, 2008, 2009, 2011)
ME 7 (2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014)
ME mikstów 2 (2007, 2012)
Dorobek medalowy
Zimowe igrzyska olimpijskie
Brąz
Soczi 2014
Mistrzostwa świata
Srebro
Swift Current 2010
Złoto
Ryga 2013
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto
Eveleth 2007
Złoto
Östersund 2008
Złoto
Vancouver 2009
Złoto
Perth 2011
Mistrzostwa Europy
Srebro
Champéry 2010
Złoto
Moskwa 2011
Srebro
Karlstad 2012
Srebro
Stavanger 2013
Brąz
Champéry 2014
Mistrzostwa Europy mikstów
Złoto
Erzurum 2012

Eve Muirhead (ur. 22 kwietnia 1990 w Perth), szkocka curlerka, brązowa medalistka Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2014, mistrzyni świata z 2013, czterokrotna mistrzyni świata juniorów. Zawodniczka Dunkeld Curling Club, mieszka w Blair Atholl.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Muirhead zaczęła grać w curling w 1999. Zdobyła złoty medal na Mistrzostw Świata Juniorów 2007, była wówczas trzecią u Sary Reid. W tym samym roku wzięła udział w Mistrzostwach Europy Mikstów, skipem reprezentacji Szkocji był Gordon Muirhead.

W 2008 Eve Muirhead była już skipem drużyny juniorek i obroniła tytuł mistrzyń świata. W finale pokonała Szwedki 12:3. Eve została wybrana rezerwową na Mistrzostwa Europy 2008, nie zagrała w żadnym meczu i ostatecznie zajęła 6 miejsce.

Muirhead w 2009 wygrała Mistrzostwa Szkocji i została najmłodszą kapitan w historii. W finale pokonała Kelly Wood 10:5 zdobywając 5 punktów w dwóch ostatnich endach, dało jej to wyjazd na . Dwa tygodnie wcześniej ponownie zdobyła tytuł mistrza Szkocji juniorek. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2009 zdobyła złoty medal, w finale pokonała Kanadę 8:6. Na Mistrzostwach Świata Kobiet zajęła 8. miejsce, z bilansem 5-6, pokonała m.in. Szwajcarię (Mirjam Ott).

W kolejnym sezonie Eve została wybrana, by reprezentować Wielką Brytanię na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010, do Muirhead dołączył zespół Kelly Wood[2]. Wraz z nowym zespołem Eve wystąpiła na Mistrzostwach Europy 2009, gdzie uplasowała się na 6. miejscu.

Występ na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Muirhead zakończyła na 7. miejscu z bilansem 3 wygranych i 6 porażek[3]. Szkotki lepszą formę prezentowały na MŚ 2010, w Round Robin zajęły 3. miejsce. W fazie play-off pokonały kolejno 8:3 Szwedki (Cecilia Östlund) i 10:4 Kanadyjki (Jennifer Jones). Ostatecznie zdobyły srebrne medale, w finale uległy Niemkom (Andrea Schöpp) 6:8.

Pod koniec tego samego roku Muirhead reprezentowała Szkocję na Mistrzostwach Europy 2010. Z jedną porażką z fazy grupowej zespół awansował do playoffów. W pierwszym meczu przeciwko Rosji (Ludmiła Priwiwkowa) lepsze okazały się Szkotki i bezpośrednio awansowały do finału. W ostatnim meczu zmierzyły się ze Szwedkami (Stina Viktorsson), które pokonały je 8:6[4]. W tym samym sezonie Muirhaed po raz ostatni wystąpiła na mistrzostwach świata juniorek, jako gospodyni turnieju w Perth wywalczyła swój czwarty złoty medal tej rangi. Szkotki w finale pokonały Kanadyjki (Trish Paulsen) 10:3[5].

W kolejnych mistrzostwach Europy reprezentacja z Eve na czele awansowała do fazy play-off z 3. miejsca. W meczu 3-4 Szkotki pokonały gospodynie, Rosjanki (Anna Sidorowa) 9:6, po czym awansowały do finału pokonując 10:2 Dunki (Lene Nielsen). Muirhead sięgnęła po drugi w historii złoty medal dla Szkocji zwyciężając 8:2 nad niepokonanymi dotąd w turnieju Szwedkami (Margaretha Sigfridsson)[6]. Mistrzynie Europy nie grały zbyt dobrze w MŚ 2012. W ostatniej kolejce spotkań wygrały z Kanadą (Heather Nedohin), co w rezultacie dało im dodatni bilans wygranych meczów (6-5) i 6. miejsce w klasyfikacji generalnej[7].

Eve brała udział w odbywających się na początku sezonu 2012/2013 Mistrzostwach Europy Mikstów. Grała jako trzecia w zespole Ewana MacDonalda. Szkoci zdobyli tytuły mistrzowskie wygrywając w finale 8:4 nad Szwedami (Rickard Hallström)[8]. Szkotki broniły złotych medal podczas Mistrzostw Europy 2012. Do fazy play-off awansowały z 2. miejsca Round Robin. Awansowały do finału pokonując Szwedki (Margaretha Sigfridsson) 9:3. W końcowym spotkaniu przeciwko Rosjankom (Anna Sidorowa) zespół Eve doprowadził do dogrywki, jednak to przeciwniczki przy własnym ostatnim kamieniu wygrały extra end za jeden punkt. Wynikiem 5:6 Brytyjki zdobyły srebrne medale[9].

Szkotki bardzo dobrą formę prezentowały podczas marcowych Mistrzostw Świata 2013. W górnym meczu Page play-off uległy Szwedkom (Margaretha Sigfridsson), jednak zmierzyły się z nimi ponownie w finale. Wcześniej ekipa Muirhead zwyciężyła w półfinale nad Rachel Homan z Kanady. Reprezentantki Szkocji w ostatnim meczu turnieju wynikiem 6:5 sięgnęły po tytuły mistrzyń globu[10]. Jest to drugi tytuł w historii wywalczony przez curlerki z tego kraju, wcześniej dokonała tego w 2002 Jackie Lockhart. Eve Muirhead była wymieniana jako faworytka do złotego medalu ME 2013. Szkotki przeszły przez fazę grupową bez porażki, w górnym meczu play-off pokonały 10:3 Szwajcarki (Mirjam Ott). W finale zmierzyły się ze Szwecją (Margaretha Sigfridsson), mecz ten zakończył się wynikiem 10:5 dla zawodniczek ze Skandynawii[11].

W 2014 Muirhead po raz drugi reprezentowała Wielką Brytanię na zimowych igrzyskach olimpijskich. Drużyna pod jej dowództwem rundę grupową skończyła z 5 wygranymi meczami na 4. miejscu. W półfinale Brytyjki uległy 4:6 Kanadzie (Jennifer Jones). Zdobyły brązowe medale zwyciężając w małym finale 6:5 nad zawodniczkami ze Szwajcarii (Mirjam Ott)[12]. W nowym sezonie z zespołu odeszła Claire Hamilton, zastąpiła ją Sarah Reid, z którą Muirhead występowała jako juniorka. Zawodniczki ze Szkocji awansowały do rundy finałowej Mistrzostw Europy w Curlingu 2014 z bilansem 6-3. W dolnym meczu Page play-off przegrały 3:8 z Danią (Lene Nielsen). Dzień później ekipa Muirhead wywalczyła brązowe medale rewanżując się Nielsen 8:4[13].

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]


Turniej[14] 2010/2011 2011/2012 2012/2013 2013/2014 2014/2015
Autumn Gold x x A W A
Manitoba Lotteries A A A x A*
Colonial Square A* A* x A W
Masters A* QF* SF F x
Canadian Open
Players' Championships SF x W QF
Legenda
= turniej nie odbył się
A = nie uczestniczyła
x = nie zakwalifikowała się do fazy finałowej
QF = ćwierćfinał
SF = półfinał
F = finał
W = zwycięstwo
* = turniej niezaliczany do cyklu Wielkiego Szlema

Nierozgrywane[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2010/2011
Sobeys Slam SF

Drużyna[edytuj | edytuj kod]

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
od 2014 Eve Muirhead Anna Sloan Vicki Adams Sarah Reid
2011/2014 Claire Hamilton
2010/2011
i MŚ 2010
Kelly Wood Lorna Vevers Anne Laird
2009/2010 Jackie Lockhart Kelly Wood Lorna Vevers
2008/2009 Karen Addison Rachael Simms Anne Laird

Drużyny juniorskie

Czwarta Trzecia Druga Otwierająca
2008/2011 Eve Muirhead Anna Sloan Vicki Adams Rhiann Macleod
2008/2009 Sarah MacIntyre
2007/2008 Kerry Barr
2006/2007 Sarah Reid Eve Muirhead Barbara McFarlane

Drużyny mikstowe

Czwarty/-a Trzeci/-a Drugi/-a Otwierający/-a
2012/2013 Ewan MacDonald Eve Muirhead Euan Byers Karen Barthelemy
2007/2008 Gordon Muirhead Glen Muirhead Anna Sloan

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]