Ewa Pajor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ewa Pajor
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1996
Uniejów, Polska
Wzrost 167 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub VfL Wolfsburg
Numer w klubie 17
Kariera juniorska
Lata Klub
2004–2009 Orlęta Wielenin
2009–2012 Medyk Konin
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2015 Medyk Konin 60 (64)
2015– VfL Wolfsburg 57 (49)
W sumie: 117 (113)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2009–2011 Polska Polska U-15 3 (0)
2011–2013 Polska Polska U-17 18 (15)
2013–2014 Polska Polska U-19 7 (7)
2013– Polska Polska 62 (36)
W sumie: 90 (58)
  1. Aktualne na: 21 września 2019.
  2. Aktualne na: 24 luty 2021.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy U-17
I miejsce Szwajcaria 2012 piłka nożna

Ewa Pajor (ur. 3 grudnia 1996 w Uniejowie) – polska piłkarka, występująca na pozycji napastnika[1] w VfL Wolfsburg oraz reprezentacji Polski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Piłkarka pochodzi z Pęgowa koło Uniejowa. Treningi piłkarskie rozpoczynała w wieku 8 lat w Orlętach Wielenin. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej im. płk. pil. Szczepana Ścibiora w Wieleninie przeniosła się do Konina, gdzie rozpoczęła treningi w Medyku Konin. 14 kwietnia 2012 roku zadebiutowała w Ekstralidze, wchodząc do gry w 55. minucie meczu przeciwko drużynie AZS PSW Biała Podlaska (3:0). W swym debiucie strzeliła dwie bramki, pierwszą dwie minuty po wejściu na boisko. Ponadto została także najmłodszą piłkarką, jaka kiedykolwiek zagrała w Ekstralidze (miała wówczas 15 lat i 133 dni)[2]. Aby móc wystąpić w tym spotkaniu potrzebne było specjalne pozwolenie od PZPN-u, gdyż przepisy zezwalają na grę zawodniczkom, które ukończyły 16 lat[3]. W sezonie 2012/2013 wraz z Medykiem zdobyła wicemistrzostwo oraz Puchar Polski. W meczu finałowym przeciwko RTP Unii Racibórz, wygranym 2:1, zawodniczka strzeliła obie bramki dla swojej drużyny[4]. Sezony 2013/2014 i 2014/2015 okazały się być dla niej jeszcze bardziej udane, razem z Medykiem Konin podwójnie sięgnęła po mistrzostwo i Puchar Polski. Swój ostatni mecz w barwach konińskiej drużyny rozegrała, kiedy to Medyk pokonał w finale Pucharu Polski GKS Górnik Łęczna 5:0 (Pajor ustrzeliła w tym meczu hat-tricka). Łącznie dla seniorskiej drużyny Medyka we wszystkich oficjalnych spotkaniach zdobyła 74 bramki[5], z czego 64 w ekstralidze (w 60 występach)[6].

W czerwcu 2015 podpisała dwuletni kontrakt z VfL Wolfsburg[7][8], który następnie przedłużyła w grudniu 2017 roku. Nowy kontrakt ma obowiązywać do 30 czerwca 2020 roku[9].

W sezonie 2018/19 piłkarka zdobyła Mistrzostwo Niemiec, Puchar Niemiec a także, strzelając 24 gole w 19 meczach, tytuł królowej strzelczyń Bundesligi[10].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Na rozegranych w czerwcu 2013 roku Mistrzostwach Europy do lat 17 wraz z reprezentacją Polski U-17 zdobyła złoty medal[11]. 9 października otrzymała nagrodę UEFA Under-17 Golden Player dla najlepszej piłkarki w Europie do lat 17.

W seniorskiej reprezentacji Polski zadebiutowała pod wodzą selekcjonera Wojciecha Basiuka, w meczu Polska – Czechy, rozegranym w ramach turnieju towarzyskiego Balaton Cup na Węgrzech, 20 sierpnia 2013 roku. Pajor zameldowała się na boisku dopiero w 75 minucie, ale już w minutę po wejściu wywalczyła rzut karny, który na bramkę udało się zamienić Patrycji Pożerskiej, a w 84 minucie sama wpisała się na listę strzelczyń po akcji indywidualnej[12].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
  • Mistrzostwo Europy do lat 17 (2013)
Klubowe
  • Puchar Polski (2012/13, 2013/14, 2014/15)
  • Wicemistrzostwo Polski (2012/13)
  • Mistrzostwo Polski (2013/14, 2014/15)
  • Finał Ligi Mistrzyń (2015/16, 2017/18, 2019/20)
  • Puchar Niemiec (2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19)
  • Mistrzostwo Niemiec (2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20)
Indywidualne
  • UEFA Under-17 Golden Player
  • Piłkarka roku 2018 i 2019 w plebiscycie tygodnika „Piłka Nożna
  • Królowa strzelczyń Bundesligi (2018/2019)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polki mistrzyniami Europy U-17 (pol.). www.90minut.pl, 28 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-01].
  2. Polska – Ewa Pajor (pol.). olimpiko.pl. [dostęp 2013-06-30].
  3. Dwie bramki Ewy Pajor Wymarzony debiut w ekstralidze piłki nożnej kobiet. (pol.). uniejow.pl, 16 kwietnia 2012. [dostęp 2013-06-30].
  4. Piłkarki Medyka zdobyły Puchar Polski (pol.). www.epoznan.pl, 17 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-30].
  5. http://ewa-pajor.com
  6. Pierwsza godzina Pajor w Bundeslidze (pol.). pilkakobieca.pl, 2017-02-15. [dostęp 2019-09-24].
  7. Ewa Pajor wechselt nach Wolfsburg (niem.). vfl-wolfsburg.de, 2015-06-25. [dostęp 2015-06-25].
  8. Ewa Pajor przeszła do VfL Wolfsburg. Podpisała dwuletni kontrakt z Wilczycami (pol.). sport.pl, 2015-06-25. [dostęp 2015-06-25].
  9. Oficjalnie: Ewa Pajor przedłużyła kontrakt z Wolfsburgiem, nowinkitransferowe.pl [dostęp 2018-06-07] (pol.).
  10. Radosław Przybysz: Ewa Pajor – pierwsza taka królowa strzelczyń od lat (pol.). TVP Sport, 2019-05-14. [dostęp 2019-05-19].
  11. Nadzieja polskiej piłki okrzyknięta Messim, ale woli Ronaldo (pol.). pilka-nozna.przegladsportowy.pl, 30 czerwca 2013. [dostęp 2013-06-30].
  12. Niesamowity debiut Ewy Pajor w dorosłej reprezentacji Polski Reprezentacja MŚ 2018, www.sport.pl [dostęp 2018-06-07] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]