Feliks Karpiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Feliks Karpiński
„Korab”
porucznik porucznik
Data i miejsce urodzenia 1900
Kotkowie
Data i miejsce śmierci 1942
Radom
Przebieg służby
Jednostki 102 Pułku Ułanów
Oddział Wydzielony Wojska Polskiego
Stanowiska dowódca szwadronu
szef sztabu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa

Feliks Karpiński ps. „Korab” (ur. 1900 w Kotkowie[1], zm. 1942 w Radomiu) – hubalczyk, porucznik rez. Wojska Polskiego[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Gospodarował przed wojną w majątku Kotków w powiecie łęczyckim[2]. Zmobilizowany 1 września 1939 do sformowanego w Wołkowysku 102 Pułku Ułanów. Był w nim dowódcą szwadronu. Porucznik Karpiński był w grupie, która przy granicy litewskiej zawróciła i dołączyła do oddziału majora Henryka Dobrzańskiego[3]. Szef sztabu oddziału.

Po opuszczeniu oddziału działał w konspiracji w okręgu łódzkim. Komendant obwodu Związku Walki Zbrojnej w Radomsku, a następnie inspektor Inspektoratu Piotrków Trybunalski[3]. Awansował na rotmistrza. W majątku pod Piotrkowem pracował jako ogrodnik[3]. Wiedząc, że jego osobą interesują się Niemcy, wyjechał na krótko do Warszawy. Podczas załatwiania spraw we wrześniu 1942 w Piotrkowie został aresztowany. Wywieziony do Radomia został podczas przesłuchania zamordowany[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tomasz Szwagrzak, Kotków, www.zamkilodzkie.pl [dostęp 2018-11-23].
  2. a b Szymański 1986 ↓, s. 151.
  3. a b c d Szymański 1986 ↓, s. 152.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Łukasz Ksyta: Major Hubal – historia prawdziwa. Warszawa: 2014.
  • Marek Szymański: Oddział majora Hubala. Warszawa: Książka i Wiedza, 1986, s. 151–152. ISBN 83-05-11561-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]