Przejdź do zawartości

Wojsko Polskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Żołnierz polski, ilustracja z dwutygodnika „Trubadur Polski”, 1919

Wojsko Polskie – ogólna nazwa polskich sił zbrojnych stanowiących: formacje zbrojne państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków na terytorium dawnego państwa polskiego, zorganizowanych wojsk Polaków niebędących częścią struktury państwa polskiego, działających poza terytorium Polski[potrzebny przypis]. Według portalu Global Firepower(inne języki), jest na dwudziestym miejscu w rankingu najpotężniejszych wojsk świata (stan na 2023 r.)[1].

Nazwa Wojsko Polskie jest używana od początku XIX wieku (jako składnik wojsk francuskich okresu Napoleona I). Państwowo, urzędowo, prawnie została wprowadzona w 1918 roku, wraz z powołaniem pomonarchicznego państwa.

Jednak ta, w znacznej mierze nieformalna nazwa jest w części prawa, choć niespójnie, nazwą prawną; (przysięga wojskowa zawiera Wojska Polskiego, a nie konstytucyjną i ustawową nazwę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej). Także jest prawna w części instytucji SZ RP (Sztab Generalny Wojska Polskiego). Używana jest także obecnie jako odpowiednik obecnej prawnej nazwy Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej[2].

Znaczenie nazwy

[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni dziejów można wyodrębnić:

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 2017 Military Strength Ranking [online], www.globalfirepower.com [dostęp 2017-11-27] (ang.).
  2. Wojsko Polskie [online], www.wojsko-polskie.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]